Categorie: Fotografie

#38 MR. PRESIDENT

Milou1 reactie

IMG_2467

 

De eerste dag in Washington bekeken we een paar highlights van de stad. The Mall met al zijn musea, de Needle Tower (ingepakt vanwege renovatie) en natuurlijk Het Witte Huis. ‘Zou hij thuis zijn?’ vroeg een van mijn familieleden, doelend op de president. In Nederland wappert de vlag op de Dam wanneer de koningin aanwezig is. Maar hier in Amerika kan je uit een vlag niets opmaken – die wapperen hier altijd en overal, vanwege de Amerikaanse trots. Later op de dag gebeurde er iets waardoor we wél meteen wisten dat de president in Het Witte Huis aanwezig was geweest. Het was rond een uur of half zeven. We stonden voor een stoplicht te wachten om over te steken, toen er opeens een politiemotor met zwaailicht en sirene aan een tunnel uit kwam crossen. Hij gebaarde druk naar alle wachtende auto’s dat ze door moesten rijden. Snel volgden er nog meer motors en politiewagens, allemaal met loeiende sirenes. Bij ons begon er natuurlijk iets te dagen. Er verschenen vele zwarte auto’s, waaronder twee grote zwarte Cadillacs met geblindeerde ramen. Ja hoor: we waren midden in een escorte beland, waarschijnlijk van niemand minder dan Barack Obama. Tijdens het eten werden er de nodige grappen gemaakt: misschien was het wel Michelle die naar de kapper ging, of Malia die terugkwam van pianoles. Alles bij elkaar duurde het slechts een halve minuut. De meeste mensen op straat stonden gewoon te wachten en liepen vervolgens door, alsof ze het wekelijks zagen gebeuren. Even later bedacht ik me: misschien is dat ook wel zo.

#37 WASHINGTON VILLAGE

MilouPlaats een reactie

IMG_2436

 

Vandaag stond in het teken van reizen. Inpakken, ontbijten, nog een keer heel goed om me heen kijken… en afscheid nemen van New York. Wel met een nieuwe stad in het vooruitzicht gelukkig, Washington. Ik had echt geen flauw idee wat ik me erbij voor moest stellen. Het Witte Huis, dat was het enige plaatje dat in mijn hoofd verscheen. Voor de rest zou ik het wel gaan zien. Maar eerst een stuk rijden, dus. Ik vind het wel leuk, roadtrippen in Amerika. Lekker muziekje op, een beetje uit het raam kijken, een spelletje, gezellig kletsen. Even een tussenstop bij zo’n typisch Amerikaans wegrestaurant. Ofwel, heel veel en heel ongezond eten. Wij hielden het binnen de perken, hoor. Voor de rest van de reis kochten we een doosje kersen en bessen, die je daar wonderwel ook kon krijgen. Ik weet niet wat er in die berries zat, maar ik werd er in ieder geval extreem melig van. Hikkend van de lach was ik aan één stuk door flauwe grappen aan het maken. Althans, dat probeerde ik. ‘Ja, sorry hoor Milou, maar ik versta je gewoon echt niet!’ Zo erg was het er aan toe… Ach, het zal de pubertijd wel zijn. Rond een uur of vijf kwamen we aan in Washington. Na New York leek het net een dorpje. (Dat zal dus even schrikken zijn, als ik over twee weken weer thuis kom.) We aten bij een  Italiaans restaurant, waar ik het me voor de eerste keer lukte om mijn pasta op te draaien, in plaats van hem te snijden. Dat kan weer van de bucketlist. Een sprintje door de regen naar het hotel. Maar wel nog snel een foto van een Washingtonse straat.

 

USA 2013: NEW YORK

Milou5 reacties

USA 2013 NYC

Jullie zien hier dagelijks één foto van mij vanwege 100 Days of Summer. Maar nu ik in Amerika ben, maak ik natuurlijk meer dan één foto per dag. Er zijn hier zo veel mooie, opvallende en fotogenieke dingen te zien. Het leek me leuk om al die andere foto’s ook met jullie te delen. Het leek me wel handig om het per stad te doen. Hier zijn dus de foto’s van New York. Het is tevens een soort dagboekje geworden van alle dingen die we hier gedaan hebben. Ik hoop dat jullie het leuk vinden!

Doorgaan met het lezen van “USA 2013: NEW YORK”

#36 CITY SUNSET

Milou1 reactie

IMG_2369

Vandaag was alweer de laatste échte dag in New York. Morgenochtend pakken we de spullen in (dit wordt nog een redelijke opgave, denk ik…) en rijden we met de auto naar Washington. Aan de ene kant heb ik het gevoel dat we hier al weken zijn en dat ik de stad door en door ken. Ik weet dat je hier niet hoeft te wachten tot het stoplicht aangeeft dat je mag oversteken – wanneer de weg vrij is, ga je gewoon. Ik kan inmiddels heel nonchalant een taxi aanhouden. Ik ben al op een paar hot & happening places geweest. Elke ochtend geeft de buurman zijn stoepje water voor wat verkoeling. De avenues zijn lang en de streets kort. En dit wist ik al, maar toch: je kan hier geweldig shoppen (de reden waarom het inpakken van mijn koffer lastig zal worden). Ik voel me hier al een beetje thuis dus, maar anderzijds is de tijd hier omgevlogen. Ik zou nog langer willen blijven, meer dingen zien. Na het avondeten vanavond wilden de heren terug naar het hotel. Mama en ik besloten door te gaan naar Times Square. We waren er al even doorheen gereden, maar ik vond dat ik het ’s avonds ook meegemaakt moest hebben. Het plein werd verlicht door de ondergaande zon en de vele knipperende reclameborden. De New Yorkse drukte is op deze plek denk ik op z’n hoogtepunt. Ik keek mijn ogen uit en knipte er op los met mijn camera. Na een tijdje begonnen we een beetje te smelten (het is hier warm!) en toch ook wel moe te worden. Op naar het hotel dus, voor de laatste nacht in the city that never sleeps.

#35 OUT OF THE SKY(LINE)

MilouPlaats een reactie

IMG_2272

Twee dagen geleden zei ik dat een Citybus een goede manier is om veel van de stad te zien. Met die uitspraak had ik misschien beter kunnen wachten tot na vandaag. De dag begon namelijk met een helicoptervlucht boven New York. ‘Wauw’, dat is denk ik de beste omschrijving die ik je kan geven. We cirkelden eerst rond het vrijheidsbeeld, en vlogen vervolgens over de rivier de stad weer binnen. We zagen het Yankees Stadium, Central Park en alle lange, rechte straten die zo typerend zijn voor New York. De stoel waarop je zit in zo’n helicopter, wordt bepaald aan de hand van je gewicht. Zo’n ding moet natuurlijk wel een beetje in evenwicht zijn. Maar misschien is het ook wel iets typisch voor Amerikanen, aangezien zij het prettig vinden om alles te regelen. Vorig jaar in Hongkong maakte het namelijk niemand iets uit waar we gingen zitten. Je lieve lach, of de grote camera die aan je schouder bungelt, bleken ook een rol te spelen in de plaatsing. ‘Miss!’ schreeuwde een man boven het lawaai van de wieken uit. Hij wees naar mij en toen naar de voorste stoel. Dit was even een joepie momentje, naast de piloot heb je namelijk het allermooiste zicht. Gelukkig geen nijdige blikken van de rest van de familie. ‘Kkgssst Whiskey Alfa for 205, heading towards Statue of Liberty,’ ‘Kggssst nou Milou kggsst, daar zal wel een foto van de dag tussen zitten!’

#34 4TH OF JULY

MilouPlaats een reactie

IMG_2216

De Amerikanen zijn trots op hun land, en dat laten ze graag aan iedereen weten. Vooral door middel van hun vlag. Meteen al wanneer je voet op Amerikaanse bodem zet, valt het op: bij de douane hangt het vol met stars and stripes. Veel mensen dragen kleine vlaggenspeldjes, of wikkelen een rood-wit-blauw sjaaltje in hun haar. Dingen die ik extreem vaak zie in het New Yorkse straatbeeld: de Yellow Cabs natuurlijk, Starbucks en  McDonalds (om de 100 meter) en dus de Amerikaanse vlag. Aan zowat elk gebouw hangt wel een of meerdere vlaggen te wapperen. Ik vroeg me af of ik er een fotoserie van zou maken. Toch maar niet gedaan, want ik vond het te eentonig. Ik besloot er één te kiezen. Een trotse vlag: fier wapperend en stralend in de zon.

#33 ROARING CITY

MilouPlaats een reactie

IMG_2143

 

Dag twee in New York begon in Central Park. Alles was er knalgroen en in volle bloei, het rook er naar een pasgevallen regenbui. Er heerste een duidelijke stilte, maar toch kon je het gedempte geruis van een ontwakende stad op de achtergrond horen. Vervolgens gingen we naar het 9/11 monument. Het was een goede beslissing om dit vroeg te bezoeken, want vlak na openingstijd was het al heel erg druk. Ook hier heerste diezelfde soort rust: je hoorde het ruisen van het water in het monument, en op de achtergrond de geluiden van de stad. Het monument zelf vond ik erg indrukwekkend. De namen van alle slachtoffers staan gegraveerd rondom de watervallen, waardoor ik echt goed besefte hoeveel mensen er toen gestorven zijn. Al die namen maken meer indruk dan een getal. Een paar vrouwennamen werden gevolgd door ‘and her unborn baby’, toen moest ik toch echt wel even slikken. We besloten in zo’n heerlijke toeristische bus de stad verder te verkennen. Ik vond het helemaal prima: het is een goede manier om een beeld te krijgen van de verschillende gebieden van de stad (zonder dat je uren hoeft te lopen, ook een pluspunt). We reden door Chinatown, Little Italy en stapten uit in Soho voor de lunch. Het werd overal steeds drukker, met als toppunt natuurlijk Times Square. Lichten, letters en geluiden van alle kanten, toeterend verkeer en duizenden mensen. Ik ben zo iemand die alle letters leest die ze ziet, dus je kan je voorstellen dat het een beetje overweldigend was.  Ik denk dat ik na een jaar hier helemaal gek zou worden, maar voor deze vijf dagen vind ik het fantastisch.

#32 DISCOVERIES

Milou2 reacties

IMG_2057

 

Na een heerlijke nachtrust van vier uur, vlogen we vandaag naar de Verenigde Staten. First stop: New York City. Natuurlijk hebben we een lijstje met dingen die we willen zien en doen: Central Park, Statue of Liberty, het MoMa, Maar ik geniet ook heel erg van de kleine dingen die je onverwachts tegenkomt. Dingen waaraan je merkt dat je niet meer in je eigen land bent, waarom je even raar opkijkt of in de lach schiet. Om even een voorbeeld te geven: toen we uit het vliegtuig kwamen, zagen we een groep van een stuk of tien vliegveldmedewerkers. Met rolstoelen stonden zij invalide passagiers op te wachten. Záten op te wachten eigenlijk – in die rolstoelen, met een tijdschrift, lunchbox of telefoon. Een erg grappig gezicht. Eenmaal in de binnenstad kwamen we nog meer van die dingen tegen: wanneer je je literglas Sprite hebt leeggedronken, word er gevraagd of je een refill wilt. Small is medium, medium is large en large is enormous. Dat de klok op Grand Central veel kleiner is dan ik gedacht had. De eetkraampjes op straat, waardoor het, in combinatie met de hitte, lijkt alsof heel New York constant aan het barbecuen is. Dat de toiletten in een chique warenhuis geen restrooms maar Womens Lounge heten. Een hoop ontdekkingen dus. En dat was dit nog maar de eerste dag.

#31 PACK UP, CHARGE UP, SUM UP

Milou1 reactie

IMG_2043Mijn dag vandaag bestond grotendeels uit drie dingen. 1. Inpakken. Logisch, aangezien ik morgen voor drie weken op vakantie ga.  Ik heb een beetje een issue met de ruimte in mijn koffer, of eerder gezegd het gebrek eraan. Nee, eigenlijk: het feit dat ik er gewoon te veel spullen in probeer te proppen. Met minder zou ik het ook wel af kunnen, maar wát ik dan precies thuis moet laten, daar kan ik maar niet over beslissen. Ik zal maar in New York zijn en denken: ‘Vandaag doe ik eens lekker mijn beige broekje… Neeeee! Thuis laten liggen!’ Dat zou wel een flinke domper zijn, dat snap je. Nog even verder proppen dus. Dan bezigheid 2: Opladen. Ik neem welgeteld zes elektronische apparaten mee, en die moeten natuurlijk allemaal van stroom voorzien zijn. Nu vraag je je misschien af: ‘Milou, zes stuks, is dat nou nodig?’ Ik verwijs je graag even naar bezigheid nummer 1. Om dezelfde redenen: ja, dat is nodig. Tenslotte ben ik 3. bezig met opsommen. Lijstjes maken met wat ik nog moet doen, inpakken, toch weer uitpakken of niet moet vergeten morgenochtend (de opladers van al die apparaten meenemen, bijvoorbeeld. En mijn tandenborstel. Zijn er meer mensen die deze structureel thuis laten liggen?). Vanavond alleen mezelf nog even opladen met een goede nacht slaap. USA, here I come!

#30 DANCE

Milou4 reacties

IMG_2992

 

Een heerlijk weekend werd afgesloten met een avond vol dans, in de vorm van de eindshow van mijn vriendin Carmen. Eentje van hoog niveau, in een theater dat plaats bood aan duizend mensen. ‘Maar ik was niet echt zenuwachtig, eigenlijk.’ aldus Carmen. Gelukkig maar, ik doe het haar niet na. Ze danste zoals ze altijd doet: strak, snel, vol energie. Mensen kijken vol bewondering wanneer zij beweegt. Maar aan de lach op haar gezicht kan je zien: zelf geniet ze nog het meest.