Categorie: 100 Days of Summer

#41LAZY DAY(S)

MilouPlaats een reactie

IMG_6869

Tijdens de eerste anderhalve week van de vakantie hebben we behoorlijk veel gedaan. Kilometers gelopen, veel dingen bezocht, bekeken en in ons opgenomen. Heel leuk allemaal, maar vakantie is er ook om soms even niets te hoeven. Daarom besloten we van de eerste dag in Miami maar meteen een hele luie te maken. Op een ligbedje op het strand, onder een parasolletje, een boek in één dag uitlezen, gewoon, omdat het kan. Helemaal rozig worden van de zon, de zee en de zoute wind. Op je rug in het water dobberen, je haar in in touw zien veranderen (maar dat maakt niets uit, dat is hip tegenwoordig. Beachy waves, noemen ze dat. Oké!) Ergens in de middag vertrok ik met een roze hoofd richting het hotel. (Ja, dat rozige kan je ook letterlijk nemen. Wanneer ik me niet insmeer wordt ik rood, wanneer ik dat wel doe wordt ik niet bruin. Ik blijf niet wit. Nee, ik wordt roze.) Lekker het zand uit mijn haren en tussen mijn tenen vandaan spoelen onder een koude douche. (Nee, dat is niet waar. Een frisse douche. Of lauw. Zo’n diehard ben ik nou ook weer niet.) ’s Avonds een beetje slenteren, beetje eten en dan lekker naar bed, heerlijk slapen. En dan waarschijnlijk morgen weer.

#40 NOT BAD EITHER

MilouPlaats een reactie

IMG_6848

Weer een reisdag, maar deze keer met het vliegtuig in plaats van met de auto. Ik heb al behoorlijk vaak gevlogen, maar in Amerika zijn er toch twee dingen anders. Namelijk dat 1. alle douanemensen hier heel chagrijnig zijn. Het lijkt wel alsof ze daarop uitgekozen worden. Ze praten bijna allemaal behoorlijk mompelig, waardoor ik niet versta wat ze zeggen. En dan moet ik dus kiezen: of vragen ‘I’m sorry, what did you say?’ en dan een chagrijnige blik krijgen. Of op de gok een handeling uitvoeren (een stap naar links, zakken leegmaken, handen omhoog, een pirouette draaien), wat altijd het verkeerde blijkt te zijn, natuurlijk. Wat resulteert in nog meer gemompel. Puntje 2 is dat je je schoenen uit moet doen bij de douane. Een erg lachwekkend gezicht, kan ik je vertellen. Iedereen op kousen en met z’n broek op zijn knieën – riemen moeten natuurlijk ook af. Na dit proces verliep de vlucht prima. Blijkbaar zijn we door onweer heen gevlogen, ‘met bliksemflitsen en alles erbij’, maar gelukkig werd mij dat pas verteld nadat we weer veilig geland waren op Miami Airport. Al had het misschien wel een mooie foto opgeleverd. Dan maar de view vanaf onze hotelkamer. Ook niet verkeerd.

#39 THE CAPITOL

MilouPlaats een reactie

IMG_6816

Washington. Een stad waar het ruikt naar vers gemaaid gras, en waar de stoepen eruit zien alsof ze gestofzuigd worden. Waar ze op elke hoek van de straat een standbeeld neergezet hebben en belangrijke gebouwen eruit zien alsof ze uit het centrum van Rome getakeld zijn. Zo ook het Capitool: het bestuurscentrum van Washington en de rest van de Verenigde staten. Een enorm gebouw met brede statige trappen, enorme witte zuilen en hoge plafonds – om maar aan te geven dat hier de belangrijke zaken van de wereld besproken worden. Overal waar je keek zag je schilderijen, standbeelden en muurschilderingen. We werden rondgeleid door een gids, en hoewel ik er stiekem niet heel veel zin in had (sommige gidsen zijn zo langdradig en blijven maar feitjes oprakelen), vond ik het erg interessant. De mevrouw in kwestie leek alles te weten, maar beperkte zich tot de hoofdlijnen en leuke weetjes. (Twee ministers die op een schilderij tenentrappend werden afgebeeld bijvoorbeeld, om duidelijk te maken dat zij niet zo’n goede band met elkaar hadden.) Maar wanneer een familie uit Michigan dan wél heel graag wilde weten welke twee standbeelden hun staat aan het Capitool geschonken had… Dan wist ze dat ook nog te vertellen.

#38 MR. PRESIDENT

Milou1 reactie

IMG_2467

 

De eerste dag in Washington bekeken we een paar highlights van de stad. The Mall met al zijn musea, de Needle Tower (ingepakt vanwege renovatie) en natuurlijk Het Witte Huis. ‘Zou hij thuis zijn?’ vroeg een van mijn familieleden, doelend op de president. In Nederland wappert de vlag op de Dam wanneer de koningin aanwezig is. Maar hier in Amerika kan je uit een vlag niets opmaken – die wapperen hier altijd en overal, vanwege de Amerikaanse trots. Later op de dag gebeurde er iets waardoor we wél meteen wisten dat de president in Het Witte Huis aanwezig was geweest. Het was rond een uur of half zeven. We stonden voor een stoplicht te wachten om over te steken, toen er opeens een politiemotor met zwaailicht en sirene aan een tunnel uit kwam crossen. Hij gebaarde druk naar alle wachtende auto’s dat ze door moesten rijden. Snel volgden er nog meer motors en politiewagens, allemaal met loeiende sirenes. Bij ons begon er natuurlijk iets te dagen. Er verschenen vele zwarte auto’s, waaronder twee grote zwarte Cadillacs met geblindeerde ramen. Ja hoor: we waren midden in een escorte beland, waarschijnlijk van niemand minder dan Barack Obama. Tijdens het eten werden er de nodige grappen gemaakt: misschien was het wel Michelle die naar de kapper ging, of Malia die terugkwam van pianoles. Alles bij elkaar duurde het slechts een halve minuut. De meeste mensen op straat stonden gewoon te wachten en liepen vervolgens door, alsof ze het wekelijks zagen gebeuren. Even later bedacht ik me: misschien is dat ook wel zo.

#37 WASHINGTON VILLAGE

MilouPlaats een reactie

IMG_2436

 

Vandaag stond in het teken van reizen. Inpakken, ontbijten, nog een keer heel goed om me heen kijken… en afscheid nemen van New York. Wel met een nieuwe stad in het vooruitzicht gelukkig, Washington. Ik had echt geen flauw idee wat ik me erbij voor moest stellen. Het Witte Huis, dat was het enige plaatje dat in mijn hoofd verscheen. Voor de rest zou ik het wel gaan zien. Maar eerst een stuk rijden, dus. Ik vind het wel leuk, roadtrippen in Amerika. Lekker muziekje op, een beetje uit het raam kijken, een spelletje, gezellig kletsen. Even een tussenstop bij zo’n typisch Amerikaans wegrestaurant. Ofwel, heel veel en heel ongezond eten. Wij hielden het binnen de perken, hoor. Voor de rest van de reis kochten we een doosje kersen en bessen, die je daar wonderwel ook kon krijgen. Ik weet niet wat er in die berries zat, maar ik werd er in ieder geval extreem melig van. Hikkend van de lach was ik aan één stuk door flauwe grappen aan het maken. Althans, dat probeerde ik. ‘Ja, sorry hoor Milou, maar ik versta je gewoon echt niet!’ Zo erg was het er aan toe… Ach, het zal de pubertijd wel zijn. Rond een uur of vijf kwamen we aan in Washington. Na New York leek het net een dorpje. (Dat zal dus even schrikken zijn, als ik over twee weken weer thuis kom.) We aten bij een  Italiaans restaurant, waar ik het me voor de eerste keer lukte om mijn pasta op te draaien, in plaats van hem te snijden. Dat kan weer van de bucketlist. Een sprintje door de regen naar het hotel. Maar wel nog snel een foto van een Washingtonse straat.

 

#36 CITY SUNSET

Milou1 reactie

IMG_2369

Vandaag was alweer de laatste échte dag in New York. Morgenochtend pakken we de spullen in (dit wordt nog een redelijke opgave, denk ik…) en rijden we met de auto naar Washington. Aan de ene kant heb ik het gevoel dat we hier al weken zijn en dat ik de stad door en door ken. Ik weet dat je hier niet hoeft te wachten tot het stoplicht aangeeft dat je mag oversteken – wanneer de weg vrij is, ga je gewoon. Ik kan inmiddels heel nonchalant een taxi aanhouden. Ik ben al op een paar hot & happening places geweest. Elke ochtend geeft de buurman zijn stoepje water voor wat verkoeling. De avenues zijn lang en de streets kort. En dit wist ik al, maar toch: je kan hier geweldig shoppen (de reden waarom het inpakken van mijn koffer lastig zal worden). Ik voel me hier al een beetje thuis dus, maar anderzijds is de tijd hier omgevlogen. Ik zou nog langer willen blijven, meer dingen zien. Na het avondeten vanavond wilden de heren terug naar het hotel. Mama en ik besloten door te gaan naar Times Square. We waren er al even doorheen gereden, maar ik vond dat ik het ’s avonds ook meegemaakt moest hebben. Het plein werd verlicht door de ondergaande zon en de vele knipperende reclameborden. De New Yorkse drukte is op deze plek denk ik op z’n hoogtepunt. Ik keek mijn ogen uit en knipte er op los met mijn camera. Na een tijdje begonnen we een beetje te smelten (het is hier warm!) en toch ook wel moe te worden. Op naar het hotel dus, voor de laatste nacht in the city that never sleeps.

#35 OUT OF THE SKY(LINE)

MilouPlaats een reactie

IMG_2272

Twee dagen geleden zei ik dat een Citybus een goede manier is om veel van de stad te zien. Met die uitspraak had ik misschien beter kunnen wachten tot na vandaag. De dag begon namelijk met een helicoptervlucht boven New York. ‘Wauw’, dat is denk ik de beste omschrijving die ik je kan geven. We cirkelden eerst rond het vrijheidsbeeld, en vlogen vervolgens over de rivier de stad weer binnen. We zagen het Yankees Stadium, Central Park en alle lange, rechte straten die zo typerend zijn voor New York. De stoel waarop je zit in zo’n helicopter, wordt bepaald aan de hand van je gewicht. Zo’n ding moet natuurlijk wel een beetje in evenwicht zijn. Maar misschien is het ook wel iets typisch voor Amerikanen, aangezien zij het prettig vinden om alles te regelen. Vorig jaar in Hongkong maakte het namelijk niemand iets uit waar we gingen zitten. Je lieve lach, of de grote camera die aan je schouder bungelt, bleken ook een rol te spelen in de plaatsing. ‘Miss!’ schreeuwde een man boven het lawaai van de wieken uit. Hij wees naar mij en toen naar de voorste stoel. Dit was even een joepie momentje, naast de piloot heb je namelijk het allermooiste zicht. Gelukkig geen nijdige blikken van de rest van de familie. ‘Kkgssst Whiskey Alfa for 205, heading towards Statue of Liberty,’ ‘Kggssst nou Milou kggsst, daar zal wel een foto van de dag tussen zitten!’

#34 4TH OF JULY

MilouPlaats een reactie

IMG_2216

De Amerikanen zijn trots op hun land, en dat laten ze graag aan iedereen weten. Vooral door middel van hun vlag. Meteen al wanneer je voet op Amerikaanse bodem zet, valt het op: bij de douane hangt het vol met stars and stripes. Veel mensen dragen kleine vlaggenspeldjes, of wikkelen een rood-wit-blauw sjaaltje in hun haar. Dingen die ik extreem vaak zie in het New Yorkse straatbeeld: de Yellow Cabs natuurlijk, Starbucks en  McDonalds (om de 100 meter) en dus de Amerikaanse vlag. Aan zowat elk gebouw hangt wel een of meerdere vlaggen te wapperen. Ik vroeg me af of ik er een fotoserie van zou maken. Toch maar niet gedaan, want ik vond het te eentonig. Ik besloot er één te kiezen. Een trotse vlag: fier wapperend en stralend in de zon.

#33 ROARING CITY

MilouPlaats een reactie

IMG_2143

 

Dag twee in New York begon in Central Park. Alles was er knalgroen en in volle bloei, het rook er naar een pasgevallen regenbui. Er heerste een duidelijke stilte, maar toch kon je het gedempte geruis van een ontwakende stad op de achtergrond horen. Vervolgens gingen we naar het 9/11 monument. Het was een goede beslissing om dit vroeg te bezoeken, want vlak na openingstijd was het al heel erg druk. Ook hier heerste diezelfde soort rust: je hoorde het ruisen van het water in het monument, en op de achtergrond de geluiden van de stad. Het monument zelf vond ik erg indrukwekkend. De namen van alle slachtoffers staan gegraveerd rondom de watervallen, waardoor ik echt goed besefte hoeveel mensen er toen gestorven zijn. Al die namen maken meer indruk dan een getal. Een paar vrouwennamen werden gevolgd door ‘and her unborn baby’, toen moest ik toch echt wel even slikken. We besloten in zo’n heerlijke toeristische bus de stad verder te verkennen. Ik vond het helemaal prima: het is een goede manier om een beeld te krijgen van de verschillende gebieden van de stad (zonder dat je uren hoeft te lopen, ook een pluspunt). We reden door Chinatown, Little Italy en stapten uit in Soho voor de lunch. Het werd overal steeds drukker, met als toppunt natuurlijk Times Square. Lichten, letters en geluiden van alle kanten, toeterend verkeer en duizenden mensen. Ik ben zo iemand die alle letters leest die ze ziet, dus je kan je voorstellen dat het een beetje overweldigend was.  Ik denk dat ik na een jaar hier helemaal gek zou worden, maar voor deze vijf dagen vind ik het fantastisch.

#32 DISCOVERIES

Milou2 reacties

IMG_2057

 

Na een heerlijke nachtrust van vier uur, vlogen we vandaag naar de Verenigde Staten. First stop: New York City. Natuurlijk hebben we een lijstje met dingen die we willen zien en doen: Central Park, Statue of Liberty, het MoMa, Maar ik geniet ook heel erg van de kleine dingen die je onverwachts tegenkomt. Dingen waaraan je merkt dat je niet meer in je eigen land bent, waarom je even raar opkijkt of in de lach schiet. Om even een voorbeeld te geven: toen we uit het vliegtuig kwamen, zagen we een groep van een stuk of tien vliegveldmedewerkers. Met rolstoelen stonden zij invalide passagiers op te wachten. Záten op te wachten eigenlijk – in die rolstoelen, met een tijdschrift, lunchbox of telefoon. Een erg grappig gezicht. Eenmaal in de binnenstad kwamen we nog meer van die dingen tegen: wanneer je je literglas Sprite hebt leeggedronken, word er gevraagd of je een refill wilt. Small is medium, medium is large en large is enormous. Dat de klok op Grand Central veel kleiner is dan ik gedacht had. De eetkraampjes op straat, waardoor het, in combinatie met de hitte, lijkt alsof heel New York constant aan het barbecuen is. Dat de toiletten in een chique warenhuis geen restrooms maar Womens Lounge heten. Een hoop ontdekkingen dus. En dat was dit nog maar de eerste dag.