#158 SHORE

IMG_2326

De dag begon al vroeg, maar het was het waard.

(Bovendien kon ik in de auto verder slapen.)

We reden door de regen naar Knokke. Relatief dichtbij, maar het voelde heel ver weg. Vanwege de mensen die soms Frans spreken, misschien. Of vanwege de zon die, eenmaal daar, wel scheen. Of vanwege de zoute wind die rook naar de zee. Ik wist het niet zeker maar dat was niet erg. Het was gewoon fijn.

We reden verder. De auto was warm en ik at aardbeien die mijn handen plakkerig maakten. Toen we in Cadzand aankwamen, waren er vele kroontjes uit het raam verdwenen.

Er was nog meer zand, nog meer zon en nog meer blauwe lucht. Er waren mijn voeten die schrokken van het koude water. Er was een blote man één strand verderop. Ik was rozig en ontspannen en blij. Er was een terugreis, en ik viel weer in slaap.

En er waren nog veel meer foto’s, dus scroll vooral even verder!

IMG_2331 IMG_2334 IMG_2336 IMG_2337 IMG_2357IMG_2327

#49 I COULD GET USED TO THIS

IMG_3100

Het begint misschien te vervelen, mijn verhalen over mijn tijd hier op Islamorada. De dagen zien er namelijk allemaal redelijk vergelijkbaar uit. Zwemmen, zonnen, boekje lezen… Oké, dat riedeltje heb ik echt al wel tien keer herhaald, denk ik. Wat deze dag anders maakte dan de anderen was de verjaardag van papa. En wat voor een verjaardag: hij werd vijftig. (Mannen vinden het niet erg als je hun leeftijd vertelt, toch? Pap?) We gingen nog een keer op kanotocht, daarna ging de relax-modus weer aan.  Mart en ik gaven aan het eind van de middag (ondanks het lekkere weer) toe aan onze nieuwe verslaving: de serie New Girl. Het is behoorlijk vreemd, de helft van de dingen die gebeuren slaan helemaal nergens op, maar het is zo grappig. Daarnaast was het sowieso wel fijn om even niet buiten te zijn, aangezien ik dan snel in een roze garnaaltje zou veranderen. De dag eindigde weer op het strand, met lekker eten en live muziek op de achtergrond. Hier kan ik wel aan wennen. In theorie dan. In de praktijk gaan we morgen weer naar huis.

#41LAZY DAY(S)

IMG_6869

Tijdens de eerste anderhalve week van de vakantie hebben we behoorlijk veel gedaan. Kilometers gelopen, veel dingen bezocht, bekeken en in ons opgenomen. Heel leuk allemaal, maar vakantie is er ook om soms even niets te hoeven. Daarom besloten we van de eerste dag in Miami maar meteen een hele luie te maken. Op een ligbedje op het strand, onder een parasolletje, een boek in één dag uitlezen, gewoon, omdat het kan. Helemaal rozig worden van de zon, de zee en de zoute wind. Op je rug in het water dobberen, je haar in in touw zien veranderen (maar dat maakt niets uit, dat is hip tegenwoordig. Beachy waves, noemen ze dat. Oké!) Ergens in de middag vertrok ik met een roze hoofd richting het hotel. (Ja, dat rozige kan je ook letterlijk nemen. Wanneer ik me niet insmeer wordt ik rood, wanneer ik dat wel doe wordt ik niet bruin. Ik blijf niet wit. Nee, ik wordt roze.) Lekker het zand uit mijn haren en tussen mijn tenen vandaan spoelen onder een koude douche. (Nee, dat is niet waar. Een frisse douche. Of lauw. Zo’n diehard ben ik nou ook weer niet.) ’s Avonds een beetje slenteren, beetje eten en dan lekker naar bed, heerlijk slapen. En dan waarschijnlijk morgen weer.