Categorie: Fotografie

#64 (I DON’T) TRAVEL LIGHT

MilouPlaats een reactie

IMG_7381

Gisteren had ik het over het feit dat je in de zomer weinig nodig hebt. Ondanks dat ik steeds een van mijn drie favoriete zomerjurkjes draag en constant op slippers loop, vind ik het toch een fijn idee dat de rest van mijn kleren in de kast op me ligt te wachten. Gewoon, voor het geval ik toch eens hakken aan wil, of dat broekje dat eigenlijk niet zo lekker zit. Uiteindelijk doe ik dat niet, maar de gedachte dat het kán, die is fijn. Vanuit diezelfde filosofe pakte ik mijn tas in voor een week zeilkamp. Resultaat: een propvolle tas, slaapzak en een handtasje waarin ik nog wat extra dingen in meesmokkel. (Al wil ik het eigenlijk geen handtas noemen. Handtassen zijn mooi. Ik doe het deze week met een Nike-rugzakje.) Conclusie: I don’t travel light. Hierboven een kleine peek in mijn bagage. All Stars, natuurlijk, want die drogen lekker snel. Een pyjama die ik kocht bij de Forever 21. (Ik dacht: leuk, Forever 21! Ga ik eens flink shoppen, maar ik vond niets echt heel leuk. Iedereen komt daar altijd vandaan met een tas vol leuke truitjes, jurkjes en sieraden. Ik kwam thuis met een pyjama.) Eigenlijk had ik een andere foto willen kiezen, waarop er geen pak Bastognekoekjes onder mijn handdoek vandaan kwam. Dat leverde een iets mooier beeld op. Aan de andere kant: het is de waarheid, die koekjes gaan gewoon mee, net als een zakje zure matjes, Daim, appels en kiwi’s. Ja, appels en kiwi’s, dat lees je goed. Vorig jaar misten Merel en ik onze fruitjes, dus besloten we ze dit jaar zelf mee te nemen. Ik ga eens kijken of ik nog een extra jasje in mijn koffer gefrot krijg (want je weet maar nooit) en dan ben ik helemaal klaar om te gaan.

#63 BEAUTIFUL SUMMER

Milou1 reactie

IMG_7258

Wanneer je mij een beetje kent, weet je dat ik het leuk vind om mezelf op te doffen. Mooie kleren aan, poedertje hier, glansje daar – ik ben er niet vies van. Het is ook gewoon een rustig begin van mijn dag. Mezelf een beetje pamperen met een crèmepje, met wat kwastjes over mijn gezicht aaien en door een wolkje van parfum heenlopen. Ik vind het heerlijk om me helemaal schoon en fris en mooi te voelen, mijn beste zelf, klaar voor de dag. Maar in de zomer ligt het allemaal iets anders. Zoals vanochtend bijvoorbeeld. Laat in de ochtend rolde ik mijn bed uit, om heerlijk lang te gaan zitten ontbijten, met slaaphoofd en -haar. Ik ging zelfs de krant halen buiten (in mijn witte pyjamaatje. I know, living on the edge). Douchen doe ik wel (behalve als ik meteen het zwembad inspring), maar het make-upritueel kort ik rigoureus in. Het is gewoon niet nodig, om verschillende redenen. Ten eerste, wanneer ik de hele dag ga zwemmen slaat het natuurlijk nergens op. Want, zal ik je eens een geheimpje verklappen? Waterproof is nooit zó waterproof dat je ermee de zee in kan. Als jij van het strand komt zónder zwarte strepen onder je ogen, ben je óf een man, óf ben je het water niet in geweest, óf droeg je überhaupt geen mascara. Ik ga dan voor de laatste optie. Ook omdat die ‘waterproof’ formules de hel zijn om eraf te krijgen en ik dan de volgende dag al mijn wimpers op mijn kussen terugvind. Zelfs als je niet gaat zwemmen gaat alles lopen, vanwege de hitte. En ten slotte: van de zomer word je vanzelf een beetje mooier. Ik kan mijn pluizige haar ‘beachy waves’ noemen. Ik ben extreem relaxed, en dat is te zien. De zon doet wonderen voor mijn huid (dag puistjes, vlekjes, bultjes!)(ja, ik smeer me goed in!), maar ook voor mijn humeur. Een beetje lief lachen en je hebt verder niets nodig.

#62 CAPTURED

Milou4 reacties

IMG_7369

Het zijn vaak grote gebeurtenissen waar je naar uitkijkt. Een vakantie, groot feest. De uitvoeringsweek van het schooltoneel, zeilkamp. Maar het zijn de kleine dingen die ik het leukst vind om te onthouden. Van vroeger weet ik bijvoorbeeld nog hoe fijn ik het vond om in slaap te vallen bij het geluid van de stofzuiger beneden. Of wat voor geluid de grasmaaier maakte wanneer er een dennenappel in terecht kwam, en hoe het na het maaien zo heerlijk rook naar gras.

Het zijn die kleine dingen die me het gevoel van een bepaalde tijd terug kunnen geven. En al helemaal wanneer ik ze heb vastgelegd. Ik heb er denk ik al een hoop gehad. De gedimde dashboardlichtjes tijdens nachtelijke autoritjes naar Zuid-Frankrijk. De eerste fietstocht van het jaar waarbij de winterjassen over de sturen gedrapeerd zijn. Een lieveheersbeestje dat bijna over het hoofd was gezien, mooie lichtval tijdens een natuurkunde les, de eerste pepernoten van het jaar.

Vandaag werd het tijd om iets nieuws vast te leggen, namelijk het kijken van de serie New Girl samen met mijn broer Mart. In Amerika begon het, al snel werd het een kleine verslaving. (Vooral omdat de afleveringen maar zo kort duren. ‘Oké, nog eentje dan.’) Nu we weer thuis zijn, zien we elkaar een stuk minder dan wanneer we samen een kamer deelden op vakantie. Hij ging naar Frankrijk en is de hort op met vrienden, ik zie mijn vriendinnen ook weer en ga volgende week zeilen. Maar tussen de bedrijven door is er tijd om op zijn perfect opgemaakte bed neer te ploffen, een mini Magnum te eten en samen te lachen om New Girl. (Ze zeggen dat meisjes netter zijn dan jongens… Bij ons is dat niet helemaal het geval – het lijkt wel een hotelbed, met opgeschudde kussens en een teruggeslagen deken. Ook zeker iets wat ik me nog lang zal herinneren) Om na afloop te zeggen: ‘Oké, nog eentje dan.’

#60 SHIFT AND STYLE

Milou1 reactie

IMG_3146

Vandaag stond in het teken van een kleine verbouwing, namelijk die in mijn kamer. Ik wilde mijn bed naar beneden hebben. Het stond eerst op een soort zoldertje van ongeveer een meter hoog. Mijn kamer is niet extreem groot, dus een creatieve indeling was vereist. Het bij jullie misschien bekende ‘fotomuurtje’ (de zwarte muur waarvoor ik outfitfoto’s maak) moest natuurlijk vrij blijven. (‘Ik vind het wel een beetje een handelsmerk.’ aldus mama.’) Na even meten en schetsen waren we eruit. Schuiven maar. Bureaus en kasten waren vlug verplaatst, maar toen kwam het serieuze werk: mijn bed moest naar beneden, zo’n tweeënhalve meter via een ijzeren ladder. Gelukkig hadden we twee erkende verhuizers tot onze beschikking (a.k.a. Mart en vriend), met iets meer spierballen dan ikzelf. Het bed kwam veilig beneden, maar laten we hopen dat het nooit meer naar boven hoeft. Vervolgens iets waar geen testosteron bij nodig was: het inrichten van de kamer. Ik herschikte mijn plankjes en groepeerde mijn frutseltjes tot alles naar wens was. Er moet nog een stuk van mijn bureau afgezaagd worden (dit klinkt dramatischer dan het is), een spiegel opgehangen en ik ga kijken of ik mijn vader zo gek kan krijgen om de televisiekabel zo om te leggen dat ik vanuit mijn bed kan kijken (dus dan weet je dat die vraag komt, pap). Maar voor nu was het helemaal prima. Tevreden plofte ik neer op mijn bed. Ik weet dat dit het voor de meeste mensen heel normaal is, zo normaal dat ze het waarschijnlijk nooit doen. Maar aangezien ik vier jaar lang op een soort zoldertje heb geslapen (wat heel knus was maar betekende dat ik niet op mijn bed ging chillen/springen/leren/een film kijken op een regenachtig moment) voelt mijn kamer nu als een soort hotel, waar je op bed kan zitten met je laptop, al is het midden op de dag. Een klein verschil met een echte hotelkamer: mijn bed wordt niet opgemaakt door een onzichtbare schoonmaakster, dat zal ik toch echt zelf moeten doen. En dat is dan weer een verschil met mijn vorige slaapplaats: vanwege de hoogte hoefde ik mijn bed niet op te maken (van mezelf) – ik was toch de enige die het zag.

#59 CHIT CHAT

MilouPlaats een reactie

IMG_7269

Wanneer je elkaar vijf dagen per week ziet, en dan opeens vier weken niet, heb je veel te bespreken. Vakantieverhalen, leuke ideeën, nog uit te voeren plannen – van het ene onderwerp rol je in het andere. Wat Colette en ik vandaag dus deden: we kletsten, de hele dag lang. Op de bank, aan de keukentafel, op een handdoekje op het gras en ’s avonds voor de televisie. (Daar waren de medebewoners van het huis niet erg blij mee… Nou, dan zetten ze het geluid maar iets harder, hoor.) Verder deden we eigenlijk niets – het verbaast me soms dat je een leuke tijd kan hebben terwijl je in feite geen klap uitvoert. We maakten wel koekjes, trouwens, uit een geweldig Nutella kookboekje (dat de vorm had van een pot Nutella. Het had zelfs een klein wit plastic dekseltje). Kleine sidenote: het was een Fráns Nutella kookboekje. We kozen het makkelijkste recept uit, want als je niet weet wat ‘levure chimique’ is en je hebt het nodig in je recept, dan kom je natuurlijk niet ver. Onze koekjes leken in de verste verte niet op die uit het boekje. (Wij gingen er vanuit dat we een of ander Frans tovertrucje niet helemaal meegekregen hadden. ‘Meng al het beslag met een satéprikker en uw koekjes zullen er fantastique uitzien.’ Zoiets moet het geweest zijn). Geen modelkoekjes dus, maar lekker waren ze wel.

#58 FLOOD

MilouPlaats een reactie

IMG_7241

 

00.47u ‘Fuuuut. Fuuuut.’ Wat een rare vogel. 00.49u ‘Fuuuut. Fuuuut.’ En muzikaal blijkbaar, hij fluit steeds met een pauze van 1, 2, 3, 4, ja 5 seconden.  00.53u ‘Fuuut. Fuuut.’ Zou hij daar de hele nacht blijven zitten? 00.58u ‘Fuuuut’ ‘!*%^$%±!!’

Dit waren ongeveer mijn gedachten de afgelopen nacht. Ik lag met Babs in de logeerkamer, een poging te doen tot slapen. Net toen ik besloten had die vogel eigenhandig weg te gaan jagen, hoorde ik mama iets roepen. ‘De pomp doet het niet!’ Wat was er aan de hand: een brok noodweer hing recht boven me, wat zich uitte in vele felle flitsen, donderslagen en 1/5e van de hoeveelheid regen die in een jaar valt. Maar nu binnen een uur. Het huis beschikt over een pomp die al dat water voor zijn rekening moet nemen, maar het werd hem eventjes te veel. Dat liet hij merken door een langgerekt piepgeluid te maken, met tussenpozen van, jawel, vijf seconden. Geen vogel dus. Ik besloot even te gaan kijken, verliet mijn warme bedje voor de koude tegels op de gang. Koud, en…. nat. Water was onder de garagedeuren door gestroomd, de achterdeur werd open gedaan en het gutste naar binnen. Vanuit het doucheputje verspreidde zich nog een natte plas over de gang. Een paar slippers dat buiten was blijven staan, dreef wat in het rond. Vanaf een bergje achter het huis was een zandstroom het zwembad in gelopen. Normaal stonden er struiken op dat bergje, maar die waren tot stompjes gevreten door konijnen. Dat krijg je als je in het bos woont… Toen het zwembad nog leeg was, zaten er kikkers in. Na de winter is het vaak een beetje groenig van kleur. Maar toen ik de volgende ochtend keek, was het bruin – een modderpoel.

#56 ENDLESS FLOW

MilouPlaats een reactie

IMG_7242

 

Ik bevind me momenteel in de situatie dat ik niet meer precies weet wat ik wanneer heb gedaan, wat ik nog ga doen en waar ik me ergens bevind in die lange stroom van vrije dagen waarvan iedereen hoopt dat hij niet meer zal ophouden. Wanneer ik op vakantie ben, zit ik vol met ‘vakantiegevoel’  Eenmaal weer thuis lijken de vakantiedagen zich soms aaneen te rijgen tot één extreem lang weekend. Ik doe van die typische weekenddingen: uitslapen, pianospelen, een beetje lummelen, ’s avonds op de bank hangen – en het is heerlijk, begrijp me niet verkeerd. Maar wanneer ik dan in Antwerpen op een terras zit na een heerlijke dag, de zon op mijn hoofd en een windje door mijn haren… Ja, dan denk ik, dit is écht vakantie.