#82 MISS, REFEREE, DIRECTOR

IMG_3313

Vandaag werd ik om kwart voor acht wakker na een vrij onrustige nacht. Dit kwam deels door het feit dat het behoorlijk gezellig geweest was, beneden en vervolgens boven. Deel twee van de onrust werd veroorzaakt door een stuk of twintig muggen. Gelukkig hadden we een biologieboek om als wapen te gebruiken. Docent biologie vond het iets minder leuk (sorry, meneer), maar nu was er wel een stukje échte biologie aanwezig, in plaats van al die schematische plaatjes.

De dag begon met lessen: pesten, agenda’s en huiswerk kwamen aan bod. ’s Middags stond er sport op het programma. Hindernis-slagbal, de mini’s speelden voor scheidsrechter. Speelden, ja, een echte prof kan ik mezelf nog niet noemen. Letten op honk 1, 2, 3 en de brandplaats, ligt het slaghout wel goed in de emmer en ondertussen voorkomen dat er ballen tegen mijn hoofd aan kwamen. Ondertussen werd er best wat gesjoemeld ‘Juffrouw, juffrouw! Zij spelen vals!’ ‘Juffrouw’, dat was iets waar ik aan moest wennen hoor. Maar af en toe moest ik daadwerkelijk even de strenge juffrouw uithangen. ‘Nee, terug! Je moet nog door die hoepel heen!’ En dan was het weer klaar. Wel gebeurde dit alles terwijl ik lekker achterovergeleund in het zonnetje zat – zo intensief was het dus ook weer niet. Blijdschap en teleurstelling bij de uitslag (want ook hier: fanatisme alsof er levens vanaf hingen).

Na juffrouw en scheidsrechter speelde ik voor regisseuse tijdens expressie. Ik oefende met de toneelgroep en na een uurtje was ik al supertrots op ze. Een leuk en origineel verhaal was al bedacht en tijdens de uitwerking hiervan kwamen ze met hele leuke ideeën, teksten, grapjes en oplossingen. Het oefenen ging geconcentreerd, er werd geïmproviseerd en de ‘technische en tactische tips’ waren blijven hangen (LUID en dui-de-lijk praten). Echt tof om te zien. Aan het einde van ons toneeluurtje kreeg ik te horen dat m’n cluppie het ook leuk had gevonden, kortom: iedereen blij.

Na het eten sorteerden wij mini’s ‘even’ een stuk of 1000 speelkaartjes, die vervolgens moesten worden geteld. (‘Had je dat stapeltje al meegerekend?’ en dan kon je weer opnieuw beginnen.)  ’s Avonds werden ze gebruikt bij Levend Stratego. Het was te merken dat onze wuppies flink gerend hadden, want boven werd het al vrij snel stil. Maar niet voordat Colette en ik alle kamers van onze klas langs geweest waren, natuurlijk. Heel leuk is dat, om ’s avonds nog eventjes te kletsen met ‘onze’ bruggers. Wat was het leukste moment van de dag, uitspraken over ‘die ene rare leraar’, opbloeiende liefdes… Ja, in een week kan veel gebeuren!

#81 NOTULARIS

IMG_3309

 

Men zet vier behoorlijk drukke, enthousiaste meisjes in één auto. Geef ze een leuke bestemming in het vooruitzicht. Wat krijg je dan? Juist: kippenhok. Lachstuipen. En een hele hoop bagage, natuurlijk. (Het grootste koffer contest heb ik niet gewonnen, trouwens. Die titel ging ditmaal toch echt naar Merel.) Een heel legertje brugklassers keek toe hoe wij de auto uitkwamen, dus probeerden we onze gezichten een béétje in de plooi te trekken. Hikkend van de lach leek ons geen al te beste eerste indruk. Eenmaal in onze kamer vielen we meteen weer uit onze rol en wel door de verplaatsing van een bed. We wilden graag met z’n vieren op één kamer slapen –  zo vaak krijgen we die kans niet, namelijk. Klein probleempje: er waren twee drie persoons kamers. Een kleine verhuizing was dus noodzakelijk. Zo gezegd, zo gedaan. Zou je denken. Plan één was om alleen een matras te verslepen. ‘Maar, we kunnen toch ook gewoon het hele bed verplaatsen?’ Waarom ook niet? Misschien omdat de draaicirkel op de gang niet heel ruim was. Echter kwamen we daar pas achter toen die draai al voor de helft gemaakt was. Vervolgens donderde de lattenbodem uit het bed en tenslotte stortte de hele handel in. Buikpijn van het lachen. En toen waren we pas een half uur aanwezig. Na het eten deden we Party & Co, maar dan in het groot. Ik zat bij het onderdeel Logisch Nadenken. (‘Is dat aan jou besteed dan?’ ‘Nee, dat moeten die kinderen toch doen?’) Er kwam steeds een nieuw groepje langs en iedereen was zó geconcentreerd bezig. Erg leuk om te zien: de spelletjes werden gespeeld alsof er levens vanaf hingen. Na heel wat ‘weltrustens’, verhaaltjes voor het slapengaan en ten slotte ‘wees eens stils’ ploften docenten en mini’s op de bank. Steekwoorden van de avond: Jungle Speed, Limburg, notularis (al is dat geen bestaand woord), geslachtsdelen van drop… Probeer hier alsjeblieft geen verbanden tussen te ontdekken, want die zijn er niet. En ook niet nodig om een gezellige avond te hebben.

#80 WARMING UP

IMG_3304

 

En daar gaan we weer! Terug naar het schoolritme. Al was vandaag meer een warming up. Zo’n dag dat je langer op de fiets zit dan in een klaslokaal. Misschien om te checken of we de weg nog wisten. Ondanks mijn korte lesprogramma bracht ik heel wat tijd op school door, aangezien de brugklassers nog één keer bij elkaar kwamen voordat ze op werkweek gaan. Als minimentor was ik daarbij. Net als vorig jaar waren er een hoop vragen, een hoop enthousiasme en toch ook wel wat zenuwen. Maar ook dat hoort erbij. ’s Avonds herontdekte ik dat school een hoop geregel is. En dan heb ik het niet eens over het huiswerk. Nee, naast het pakken van mijn weekendtas voor kamp moesten er kleren gekozen worden (wat voor weer wordt het?), schooltassen ingepakt en…. Ja dat was het eigenlijk wel, maar toch duurde het lang omdat ik constant dingen bedacht die er nog bij moesten. Sommigen belangrijk (rekenmachine, wiskundeschrift) anderen misschien iets minder (pakje kauwgum, een nagelvijl. Maar ja, je zal het maar nodig hebben!). Op de bank nog even iets lezen en toen was ik helemaal klaar voor m’n bed. En dan te bedenken dat dit pas de warming up is.

#79 CLASS & TIMETABLE

IMG_3301De website van mijn school is denk ik verre van de meest geliefde plek op het internet. Toch werd hij vandaag druk bezocht. De klassenlijsten stonden online. Zondagavond zes uur precies, pas één dag voordat school weer begint. Aan de ene kant keek niemand er echt naar uit, de tijd dat we daadwerkelijk in die lessen zouden zitten. Maar aan de andere kant was het toch prettig geweest om iets eerder op te hoogte gesteld te worden van mijn klasgenoten en docenten. Niet dat je er iets mee kan… Behalve er alvast aan wennen. Net als vorig jaar brachten we de laatste vakantiedag door in de tuin van vriendin Colette, die gisteren jarig was. De hele dag kletsten we over alles behalve school – daar gingen we die laatste dag niet mee vullen. Maar om zes uur konden we er toch niet omheen: iedereen plakte vast aan zijn mobieltje, telkens weer refreshend. ‘Hij doet het niet!’ klonk er, gevolgd door blije en minder blije kreten. ‘Oh neee, niet docent X!’ ‘Wie is BEF?’ Een kippenhok was het. Eén meisje zat niet bij ons op school en wist zelf allang waar ze dit jaar terecht zou gaan komen. Zij bekeek het hele gestress van een afstandje. Ik kan me voorstellen dat ze hard gelachen heeft. Laten we dat maar doen, erom lachen. Ondanks al die eerste en achtste uren. Ondanks die docenten waar horrorverhalen de ronde over doen. Laten we er weer een leuk jaar van maken. Leuk en school? Ja hoor. Maar daar moet je wel zelf voor zorgen.

#78 ‘LONG HAIR’

IMG_7427

‘Oh, wat heb je toch mooi haaaaar! Zo veel. En zo dik!’ Dat is ongeveer de standaard reactie die ik krijg wanneer ik plaatsneem in een kappersstoel of wanneer mijn haar prominent los op mijn rug hangt. En dat vind ik ook wel. Soms. Vandaag zat ik bij de kapper. Nat en helemaal uitgekamd vond ik het vooral heel erg lang. Bij sommige begrippen kan ik geen duidelijke definitie geven (‘Bedrijfskunde’, een ‘moped’. ‘Buitenspel’), maar ‘lang haar’ zou ik als volgt omschrijven: ‘Wanneer je met je hand de haren die los over je rug hangen, kan vastpakken.’ En dat kan ik. Dus is het ‘lang’. En af en toe ‘onhandelbaar’. Maar wanneer ik, zoals vandaag, bij de kapper ben geweest en ze het steil hebben gemaakt, ben ik er wel blij mee. Dan wappert het in de wind, woel ik er vrolijk met mijn hand doorheen en laat ik een geur van shampoo achter wanneer het in het rond zwiert. En pak ik het af en toe vast, met mijn hand achter mijn rug.

#77 EFTELINGFLOW

IMG_3279

 

Nog een dagje Efteling in deze laatste vakantieweek, samen met Merel. Lekker even de longen uit ons lijf schreeuwen. Ik wel, tenminste. Ik ben een giller. Merel daarentegen, blijkt een lacher in de achtbaan: zodra het karretje naar beneden suisde, kreeg ze keihard de slappe lach. Wat ik natuurlijk ook weer erg grappig vond. Aan het einde van de rit zorgde ik nog even voor wat extra spanning toen ik de veiligheidsbeugel niet omhoog kreeg. ‘Meneer! Ik ehh… ik zit vast!’ Achter me geamuseerde en geërgerde blikken. Om dat laatste was ik blij, want ik deed het natuurlijk expres, om die wachtende mensen te pesten. (Ik hoop dat jullie me inmiddels goed genoeg kennen om te snappen dat dit een grapje was?) Gelukkig werd ik snel bevrijd en konden we verder met onze dag. Deze bestond uit de gebruikelijke Eftelingpret: adrenaline, mensen kijken (ik zou me in de Efteling ook kunnen vermaken zonder ook maar één attractie in te gaan. Gewoon op een bankje zitten en kijken is al erg amusant)  en lekker kletsen in de wachtrij. Die waren er natuurlijk. Als je daar niet tegen kan, moet je niet in de vakantie naar een pretpark gaan. Of misschien helemaal nooit naar een pretpark gaan. Dus hadden wij van tevoren besloten om niet te klagen. Just go with the Eftelingflow.

#76 INSTAGRAM

IMG_3266

 

Mijn luiheid begint ook invloed te krijgen op mijn 100 Days of Summer. De foto van vandaag was namelijk… Een Instagram foto. Op de één of andere manier vind ik dat niet helemaal tellen. Met zo’n filtertje ziet zelfs een drol er leuk uit. Maar voor vandaag doe ik het er toch maar mee – beter iets dan niets. Laat ik er dan ook maar meteen het Instagram onderschrift bijgeven. ‘Het meest zinvolle wat ik heb gedaan vandaag. Heerlijk. (En alsnog niet erg zinvol, dus dan kan je wel bedenken wat de rest van mijn bezigheden waren, haha.)’ 

#75 I’D PREFER A SPIRAL

IMG_7329

Ongeveer zeven weken geleden was ik in Maastricht, en vandaag weer. Het maakte het vakantiecirkeltje wel zo’n beetje rond. Het zou er natuurlijk liever een vakantiespiraaltje van maken, dat nooit ophoudt. Maar aan alle fijne dingen komt een einde. Zo gaat dat nou eenmaal. Het zorgt er ook voor dat je de leuke dingen meer waardeert. Wel probeer ik dat einde zo goed mogelijk te maken. En dat is prima aan het lukken.

#74 THE FINAL DAYS

IMG_7318

 

De laatste vakantieweek is ingegaan. Dat betekent zo veel mogelijk leuke dingen doen met de tijd die je nog hebt. Een dagje Amsterdam valt zeker onder ‘leuke dingen’. Carmen en ik maakten dankbaar gebruik van de Blokker treinkaartjes actie. (En van de ‘mama brengt ons naar het station actie’, ook onder het mom ‘geniet ervan, nu het nog kan’.) Het was heerlijk in Amsterdam: niet extreem druk, fijn weer en natuurlijk fijne winkels. (Al ging ik zonder tasjes naar huis. Ja, het verbaasde mij ook.) We hadden geen strakke planning, dus slenterden we winkeltje in, winkeltje uit. Geen verplichtingen, stress of regeltjes. Nog eventjes.