#82 MISS, REFEREE, DIRECTOR

IMG_3313

Vandaag werd ik om kwart voor acht wakker na een vrij onrustige nacht. Dit kwam deels door het feit dat het behoorlijk gezellig geweest was, beneden en vervolgens boven. Deel twee van de onrust werd veroorzaakt door een stuk of twintig muggen. Gelukkig hadden we een biologieboek om als wapen te gebruiken. Docent biologie vond het iets minder leuk (sorry, meneer), maar nu was er wel een stukje échte biologie aanwezig, in plaats van al die schematische plaatjes.

De dag begon met lessen: pesten, agenda’s en huiswerk kwamen aan bod. ’s Middags stond er sport op het programma. Hindernis-slagbal, de mini’s speelden voor scheidsrechter. Speelden, ja, een echte prof kan ik mezelf nog niet noemen. Letten op honk 1, 2, 3 en de brandplaats, ligt het slaghout wel goed in de emmer en ondertussen voorkomen dat er ballen tegen mijn hoofd aan kwamen. Ondertussen werd er best wat gesjoemeld ‘Juffrouw, juffrouw! Zij spelen vals!’ ‘Juffrouw’, dat was iets waar ik aan moest wennen hoor. Maar af en toe moest ik daadwerkelijk even de strenge juffrouw uithangen. ‘Nee, terug! Je moet nog door die hoepel heen!’ En dan was het weer klaar. Wel gebeurde dit alles terwijl ik lekker achterovergeleund in het zonnetje zat – zo intensief was het dus ook weer niet. Blijdschap en teleurstelling bij de uitslag (want ook hier: fanatisme alsof er levens vanaf hingen).

Na juffrouw en scheidsrechter speelde ik voor regisseuse tijdens expressie. Ik oefende met de toneelgroep en na een uurtje was ik al supertrots op ze. Een leuk en origineel verhaal was al bedacht en tijdens de uitwerking hiervan kwamen ze met hele leuke ideeën, teksten, grapjes en oplossingen. Het oefenen ging geconcentreerd, er werd geïmproviseerd en de ‘technische en tactische tips’ waren blijven hangen (LUID en dui-de-lijk praten). Echt tof om te zien. Aan het einde van ons toneeluurtje kreeg ik te horen dat m’n cluppie het ook leuk had gevonden, kortom: iedereen blij.

Na het eten sorteerden wij mini’s ‘even’ een stuk of 1000 speelkaartjes, die vervolgens moesten worden geteld. (‘Had je dat stapeltje al meegerekend?’ en dan kon je weer opnieuw beginnen.)  ’s Avonds werden ze gebruikt bij Levend Stratego. Het was te merken dat onze wuppies flink gerend hadden, want boven werd het al vrij snel stil. Maar niet voordat Colette en ik alle kamers van onze klas langs geweest waren, natuurlijk. Heel leuk is dat, om ’s avonds nog eventjes te kletsen met ‘onze’ bruggers. Wat was het leukste moment van de dag, uitspraken over ‘die ene rare leraar’, opbloeiende liefdes… Ja, in een week kan veel gebeuren!

#52 SUMMER SKATING

IMG_3116

 

Om de vakantieluiheid niet de spuigaten uit te laten lopen, is het af en toe tijd voor wat actie. Gisteren trok ik baantjes, wat natuurlijk heerlijk is met het warme weer. Echter, na een uurtje begon ik me wel een beetje een goudvis te voelen. Heen… en weer terug. Vandaag even iets anders dus, ik besloot te gaan skaten. Hoe het was? Vooral erg warm. Ik skate wel vaker, bijna altijd samen met mama. Dat is recreatief skaten: heerlijk, mijn hoofd is echt leeg daarna, maar erg zwaar is het niet. Dat was juist het doel van vandaag: even lekker moe worden en flink zweten. Ik kan je vertellen, dat is gelukt. Dit komt deels door het feit dat ik in het begin iets te enthousiast ben geweest, denk ik. Op mijn telefoon zag ik achteraf dat mijn topsnelheid 20 km/u was. Met dit weer was dat geen verstandige zet, na zo’n tien minuten was ik al lichtelijk aan het smelten. Doorskaten betekende de wind in mijn gezicht, dus dat is wat ik deed, zij het op een iets lager tempo. Alsnog haalde ik twee fietsers in, daar was ik erg trots op. (Al zegt het misschien meer over hun snelheid dan over die van mij.) Ondanks de hitte genoot ik. Toch kon ik negen kilometer en zevenendertig minuten later nog maar aan één ding denken: water. Het liefst ijskoud, om te drinken en om mezelf in onder te dompelen. Na een koude douche (écht koud deze keer. Of zou het alleen maar zo voelen omdat ik zelf zo warm was?) was mijn lichaam afgekoeld. Mijn gezicht bleef echter nog een paar uur knalrood. Wanneer de vakantieluiheid de overhand neemt, staan de ribbels van mijn badhandoek soms in mijn rug gedrukt. Laat ik dat rode  hoofd dan maar zien als een teken van vakantie-sportiviteit.