Categorie: 100 Days of Summer

#80 WARMING UP

MilouPlaats een reactie

IMG_3304

 

En daar gaan we weer! Terug naar het schoolritme. Al was vandaag meer een warming up. Zo’n dag dat je langer op de fiets zit dan in een klaslokaal. Misschien om te checken of we de weg nog wisten. Ondanks mijn korte lesprogramma bracht ik heel wat tijd op school door, aangezien de brugklassers nog één keer bij elkaar kwamen voordat ze op werkweek gaan. Als minimentor was ik daarbij. Net als vorig jaar waren er een hoop vragen, een hoop enthousiasme en toch ook wel wat zenuwen. Maar ook dat hoort erbij. ’s Avonds herontdekte ik dat school een hoop geregel is. En dan heb ik het niet eens over het huiswerk. Nee, naast het pakken van mijn weekendtas voor kamp moesten er kleren gekozen worden (wat voor weer wordt het?), schooltassen ingepakt en…. Ja dat was het eigenlijk wel, maar toch duurde het lang omdat ik constant dingen bedacht die er nog bij moesten. Sommigen belangrijk (rekenmachine, wiskundeschrift) anderen misschien iets minder (pakje kauwgum, een nagelvijl. Maar ja, je zal het maar nodig hebben!). Op de bank nog even iets lezen en toen was ik helemaal klaar voor m’n bed. En dan te bedenken dat dit pas de warming up is.

#79 CLASS & TIMETABLE

Milou2 reacties

IMG_3301De website van mijn school is denk ik verre van de meest geliefde plek op het internet. Toch werd hij vandaag druk bezocht. De klassenlijsten stonden online. Zondagavond zes uur precies, pas één dag voordat school weer begint. Aan de ene kant keek niemand er echt naar uit, de tijd dat we daadwerkelijk in die lessen zouden zitten. Maar aan de andere kant was het toch prettig geweest om iets eerder op te hoogte gesteld te worden van mijn klasgenoten en docenten. Niet dat je er iets mee kan… Behalve er alvast aan wennen. Net als vorig jaar brachten we de laatste vakantiedag door in de tuin van vriendin Colette, die gisteren jarig was. De hele dag kletsten we over alles behalve school – daar gingen we die laatste dag niet mee vullen. Maar om zes uur konden we er toch niet omheen: iedereen plakte vast aan zijn mobieltje, telkens weer refreshend. ‘Hij doet het niet!’ klonk er, gevolgd door blije en minder blije kreten. ‘Oh neee, niet docent X!’ ‘Wie is BEF?’ Een kippenhok was het. Eén meisje zat niet bij ons op school en wist zelf allang waar ze dit jaar terecht zou gaan komen. Zij bekeek het hele gestress van een afstandje. Ik kan me voorstellen dat ze hard gelachen heeft. Laten we dat maar doen, erom lachen. Ondanks al die eerste en achtste uren. Ondanks die docenten waar horrorverhalen de ronde over doen. Laten we er weer een leuk jaar van maken. Leuk en school? Ja hoor. Maar daar moet je wel zelf voor zorgen.

#78 ‘LONG HAIR’

Milou2 reacties

IMG_7427

‘Oh, wat heb je toch mooi haaaaar! Zo veel. En zo dik!’ Dat is ongeveer de standaard reactie die ik krijg wanneer ik plaatsneem in een kappersstoel of wanneer mijn haar prominent los op mijn rug hangt. En dat vind ik ook wel. Soms. Vandaag zat ik bij de kapper. Nat en helemaal uitgekamd vond ik het vooral heel erg lang. Bij sommige begrippen kan ik geen duidelijke definitie geven (‘Bedrijfskunde’, een ‘moped’. ‘Buitenspel’), maar ‘lang haar’ zou ik als volgt omschrijven: ‘Wanneer je met je hand de haren die los over je rug hangen, kan vastpakken.’ En dat kan ik. Dus is het ‘lang’. En af en toe ‘onhandelbaar’. Maar wanneer ik, zoals vandaag, bij de kapper ben geweest en ze het steil hebben gemaakt, ben ik er wel blij mee. Dan wappert het in de wind, woel ik er vrolijk met mijn hand doorheen en laat ik een geur van shampoo achter wanneer het in het rond zwiert. En pak ik het af en toe vast, met mijn hand achter mijn rug.

#77 EFTELINGFLOW

MilouPlaats een reactie

IMG_3279

 

Nog een dagje Efteling in deze laatste vakantieweek, samen met Merel. Lekker even de longen uit ons lijf schreeuwen. Ik wel, tenminste. Ik ben een giller. Merel daarentegen, blijkt een lacher in de achtbaan: zodra het karretje naar beneden suisde, kreeg ze keihard de slappe lach. Wat ik natuurlijk ook weer erg grappig vond. Aan het einde van de rit zorgde ik nog even voor wat extra spanning toen ik de veiligheidsbeugel niet omhoog kreeg. ‘Meneer! Ik ehh… ik zit vast!’ Achter me geamuseerde en geërgerde blikken. Om dat laatste was ik blij, want ik deed het natuurlijk expres, om die wachtende mensen te pesten. (Ik hoop dat jullie me inmiddels goed genoeg kennen om te snappen dat dit een grapje was?) Gelukkig werd ik snel bevrijd en konden we verder met onze dag. Deze bestond uit de gebruikelijke Eftelingpret: adrenaline, mensen kijken (ik zou me in de Efteling ook kunnen vermaken zonder ook maar één attractie in te gaan. Gewoon op een bankje zitten en kijken is al erg amusant)  en lekker kletsen in de wachtrij. Die waren er natuurlijk. Als je daar niet tegen kan, moet je niet in de vakantie naar een pretpark gaan. Of misschien helemaal nooit naar een pretpark gaan. Dus hadden wij van tevoren besloten om niet te klagen. Just go with the Eftelingflow.

#76 INSTAGRAM

MilouPlaats een reactie

IMG_3266

 

Mijn luiheid begint ook invloed te krijgen op mijn 100 Days of Summer. De foto van vandaag was namelijk… Een Instagram foto. Op de één of andere manier vind ik dat niet helemaal tellen. Met zo’n filtertje ziet zelfs een drol er leuk uit. Maar voor vandaag doe ik het er toch maar mee – beter iets dan niets. Laat ik er dan ook maar meteen het Instagram onderschrift bijgeven. ‘Het meest zinvolle wat ik heb gedaan vandaag. Heerlijk. (En alsnog niet erg zinvol, dus dan kan je wel bedenken wat de rest van mijn bezigheden waren, haha.)’ 

#75 I’D PREFER A SPIRAL

MilouPlaats een reactie

IMG_7329

Ongeveer zeven weken geleden was ik in Maastricht, en vandaag weer. Het maakte het vakantiecirkeltje wel zo’n beetje rond. Het zou er natuurlijk liever een vakantiespiraaltje van maken, dat nooit ophoudt. Maar aan alle fijne dingen komt een einde. Zo gaat dat nou eenmaal. Het zorgt er ook voor dat je de leuke dingen meer waardeert. Wel probeer ik dat einde zo goed mogelijk te maken. En dat is prima aan het lukken.

#74 THE FINAL DAYS

Milou1 reactie

IMG_7318

 

De laatste vakantieweek is ingegaan. Dat betekent zo veel mogelijk leuke dingen doen met de tijd die je nog hebt. Een dagje Amsterdam valt zeker onder ‘leuke dingen’. Carmen en ik maakten dankbaar gebruik van de Blokker treinkaartjes actie. (En van de ‘mama brengt ons naar het station actie’, ook onder het mom ‘geniet ervan, nu het nog kan’.) Het was heerlijk in Amsterdam: niet extreem druk, fijn weer en natuurlijk fijne winkels. (Al ging ik zonder tasjes naar huis. Ja, het verbaasde mij ook.) We hadden geen strakke planning, dus slenterden we winkeltje in, winkeltje uit. Geen verplichtingen, stress of regeltjes. Nog eventjes.

#72 DO NOT DISTURB

MilouPlaats een reactie

IMG_7283

 

Jongens, ik ben moe. Dit was te verwachten, natuurlijk, na zo’n week. De nachten die je maakt zijn niet zo heel lang, het zeilen zelf kan best intensief zijn (ik zeg kán. Er waren momenten dat er mensen lagen te slapen voorin de boot) en ‘je krijgt stiekem nog best wat informatie naar je hoofd geslingerd’, zoals onze instructeur het zo mooi verwoordde. Vorig jaar moest ik na twee nachtjes bijslapen weer naar school, nu heb ik daar gelukkig een hele week voor. Ik besloot vandaag een goede start te maken: tot tien uur in bed en na het ontbijt nog even terug. Luiheid to the max, nu het nog kan. Ik sprak af met Carmen. Heel gezellig, maar ook bij haar thuis lag ik constant te gapen. Gelukkig was ik niet de enige. Hier thuis is het rustig, dus heb ik dit masker eigenlijk niet nodig. Sowieso hoef ik niets te verduisteren om in slaap te vallen – tijdens het maken van deze foto, liggend op bed, kon ik mijn ogen al bijna niet meer open houden.

#71 PINK WAVE

MilouPlaats een reactie

IMG_3233

Zaterdag opruimdag. Maar niet voor half negen – we mochten namelijk een half uurtje langer uitslapen. Super. Rond een uur of twee ’s nachts had ik al een groot deel van mijn koffer ingepakt. Vraag me niet waarom. Ik denk dat ik gewoon erg veel energie had op dat moment. Vanochtend was ik er in ieder geval erg blij mee. Ik hoefde alleen nog maar mijn toilettas te pakken en de laatste spullen uit verschillende hoekjes en gaatjes te trekken. En toen was het wachten tot half elf – kregen we dat diploma, of niet? Door de week heen waren we er niet te veel mee bezig geweest. Ons best doen, dat was het plan. Meer invloed konden we er ook niet op uitoefenen. En het was maar goed dat er niet te veel stress is geweest. We haalden namelijk alle vier ons diploma. Nummers werden uitgewisseld, knuffel hier, kusje daar. ‘Tot volgend jaar!’ en dit keer meenden we het. Met z’n vieren willen we ook het volgende diploma halen. Een fijne groep maakt namelijk heel veel uit. We werden uitgezwaaid met een roze vliegenmepper, de schapen en windmolens maakten langzaamaan plaats voor het Brabantse landschap. Naast me vielen twee ogen dicht. Ook bij mij zou het niet lang meer duren voor het Brabantse landschap zou plaatsmaken voor het zwart van mijn oogleden.