Categorie: 100 Days of Summer

#21 GOING OUT

Milou1 reactie

IMG_2916

Na basisschoolfuiven, de Soos en verscheidene schoolfeesten ging ik vanavond voor het eerst echt op stap. Na een gezellig etentje zouden de kinderen nog met z’n allen uitgaan. Nou ben ik natuurlijk ook onderdeel van ‘de kinderen’… maar nog geen zestien. Gelukkig zijn mijn ouders de flauwste niet, en zie ik er niet per se uit als een meisje uit de derde klas. Ik heb zelfs een keer mijn ID moeten laten zien omdat iemand maar niet wilde geloven dat ik nog géén achttien was. Over twintig jaar zal ik ervan balen wanneer ik ouder geschat word dan ik ben. Maar nu besloot ik er maar gewoon van te genieten. Zo gezegd, zo gedaan: rond een uur of half één begonnen we op het terras. We besloten het niet té wild te maken (en anders zou ik dat natuurlijk ook helemaal niet gaan vertellen hier ;)), maar hadden desondanks een hele leuke avond. Ik heb de sfeer (en wat andere dingen) kunnen proeven. Tijdens de rit naar huis besloten we al: voor herhaling vatbaar!

#20 EFTELING

MilouPlaats een reactie

IMG_7200

Een dagje Efteling om de vakantie te beginnen, dat klonk als een prima plan. Mijn Weer-app gaf code rood voor de hele dag, maar hé, we zijn niet van suiker. En wanneer we dat wel waren geweest, hadden we het grootste deel van de dag geen enkel probleem gehad. In de Bobbaan, Vliegende Hollander en Joris en de Draak hielden we het allemaal droog (de druppels die bij de attracties horen niet meegeteld).  We besloten gewoon alle binnenattracties te doen: de Droomvlucht (erg ‘knus’, met z’n vieren op een driepersoons bankje), de Vogelrok, Villa Volta (‘Wij hebben tijdelijk last van een technische storing. Gelieve op uw plaats te blijven zitten.’) en de Pandadroom, waarvan we zeker waren dat hij was ingekort. De mensen die wél van suiker waren, hadden het park inmiddels al verlaten, net als de complete basisscholen, die om vier uur weer bij de schoolpoort verwacht werden. Zij misten echter het mooiste deel van de dag. Met de zon op ons gezicht verlieten we de Efteling, terwijl de muziek langzaam wegstierf. Maar wanneer je de Eftelingmuziekjes kent, weet je: in ons hoofd zou het nog wel even doorklinken.

#19 SCHOOL’S OVER

MilouPlaats een reactie

IMG_2888

 

Vandaag merkte ik behoorlijk dat ik in een klas vol meisjes zit (of zat, eigenlijk). Hoe harder het begon te onweren, hoe luider de gilletjes klonken. ‘Milou, wil je van plaats wisselen?’ Ik heb nog nooit gehoord van bliksem die door een open raam naar binnen komt, maar als ik er iemand mee kan helpen, waarom niet? Na het geschuif met zitplaatsen en de luidruchtigheid, heerste er na elven eindelijk rust in ons klaslokaal. Niet omdat er geconcentreerd aan de testen gewerkt werd. Nee, iedereen was vertrokken. Het jaar zit erop. Op de gang klonk nog een laatste uitroep: ‘Vakantie!’

#18 YOU NEVER KNOW

MilouPlaats een reactie

IMG_1936

 

Hierboven zie je al mijn geschiedenissamenvattingen van dit jaar. Het kost een hoop tijd om ze te maken, maar voor mij is het toch de beste manier van leren. Urenlang zwijgend boven de boeken hangen is niets voor mij. Laat mij maar schrijven. En dan bedoel ik écht schrijven. Geen samenvattingen typen op de computer, daar schiet ik niets mee op. Ik heb het idee dat wanneer ik iets opschrijf, het dan in mijn vingers zit. Een beetje het boek-onder-je-kussen-idee: de informatie gaat via het boek naar je hoofd. In mijn geval hoop ik erop dat mijn hand weet wat hij moet doen op de test, omdat hij het antwoord al eens eerder opgeschreven heeft. Daarnaast onthoud ik door zo’n samenvatting een hoop, door de gekste dingen. Dan lees ik zo’n testvraag, en denk: ‘Oh ja, dit heb ik nog onderstreept/dat heb ik er op het laatste moment bijgeschreven/dat was op die pagina met die scheur erin/dit stond in die alinea die je bijna niet meer kon lezen omdat ik mijn theeglas erop had gezet.’ Die samenvattingen maak ik al drie jaar lang. In de eerste klas bewaarde ik ze, in de derde klas dus ook nog. Maar de reden waarom ik ze bewaar, is wel behoorlijk anders. In mijn brugklasjaar borg ik al mijn (keurig geschreven) samenvattingen netjes op nadat de test geweest was. Op chronologische volgorde zaten ze netjes in een multomap. Voor je weet maar nooit, en daarnaast omdat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen om al dat werk in de papierbak te gooien. Dit jaar daarentegen, kwam ik er op de één-na-laatste schooldag pas achter dat er zich zo’n 30 A4-tjes schuilhielden achterin mijn boek. Zonder moeite gooide ik ze weg. Aangezien ik geen geschiedenis heb gekozen voor volgend jaar, heb ik ze écht niet meer nodig. Behalve als foto van de dag, natuurlijk.

#17 LET’S PRETEND

MilouPlaats een reactie

IMG_2872
De vakantie is zo dichtbij, maar zo voelt het voor mij nog niet echt. Ik denk dat het door het weer komt dat zo lang slecht is geweest. Meestal volgt de zomervakantie na twee ontzettend lange maanden. Twee maanden waarin je op een snikheet zadel van school naar huis fietst. Waarin de zon altijd lijkt te schijnen, en al helemaal wanneer jij net binnen aan het leren bent. Waarin iedereen in de pauze ijsjes gaat halen en er ventilatoren mee naar school genomen worden. Die twee maanden waren nu grijs en grauw, waardoor ik nog niet het gevoel heb dat de vakantie voor de deur staat. Officieel gezien duurt het ook nog twee weken. Onofficieel gezien… niet. In de praktijk worden die veertien dagen opgevuld met pretparken, etentjes, shopdagjes en feestjes. Tussendoor fiets ik nog twee keer naar school, om boeken in te leveren en mijn rapport op te halen. Nu heb ik nog vier testen te gaan. Dat betekent twee lesdagen, en dan is het voor mij vakantie. Maar nu nog even niet. Ik ben overigens erg goed in het doen alsof het al wél zover is. Wanneer ik vroeg op de middag begin met leren, spreid ik om een uurtje of vier zonder schuldgevoel mijn handdoekje op het gras. Bikini aan, oortjes in en genieten maar.

#16 BLOB

Milou1 reactie

IMG_1883

 

Na een gezellig avondje uiteten wist ik gewoon dat wanneer ik thuis zou komen, ik niet veel meer zou gaan doen. Het was dus van belang een foto te maken, voordat ik op de bank in zou kakken (wat as we speak gebeurd is, trouwens). In de stad zijn gelukkig genoeg interessante dingen te zien – vandaag werd geen bloemendag. Op de foto zie je een combinatie van het Philipsgebouw en de Blob. Bij dat laatste zal ik even een korte uitleg geven, voor iedereen die niet uit Eindhoven en omstreken komt. De Blob is een vrij nieuw, modern gebouw, gemaakt van glazen en witte kunststof driehoeken. De vorm is… lastig te omschrijven. Een in elkaar gezakte pudding, kipfilet, slak zonder huisje. Soms deukt hij in, op een andere plek dijt hij weer uit. Door deze omschrijving klinkt het misschien als een heel lelijk gebouw. Of dat zo is… laat ik maar in het midden. Oordeel zelf, zou ik zeggen, Google is your friend. Al weet ik niet of je het makkelijk zal vinden – heet dat gebouw eigenlijk wel écht zo? In de volksmond in ieder geval wel – vraag een willekeurige Eindhovenaar naar ‘De Blob’ en hij wijst je zo de weg. Behalve als je mij aanspreekt natuurlijk. Ik ben allang blij als ik zelf weet waar ik ben.

#15 COMPANY

MilouPlaats een reactie

IMG_2863

Niet schrikken hoor, deze foto is niet op ware grootte. Ik zat vanmiddag in de tuin, met mijn economieboek als enige gezelschap. We hebben niet zo’n warme band, helaas, dus erg gezellig was het niet. Een vlieg, die al een paar minuten in mijn omgeving rondcirkelde, voelde duidelijk wél een connectie. En dan voornamelijk met de rechterpagina. Met tussenpauzen van zo’n halve minuut landde het beestje steeds weer midden op de paragraaf over inflatie. Ik besloot hem op de foto te zetten. (Ofwel: mijn concentratie was zó ver te zoeken, dat zelfs een ordinaire vlieg plotseling erg interessant was.)  Dat het een behoorlijk creepy beest was (wat zeg ik, een monster!), zag ik pas toen ik de afbeelding zo’n tien keer uitvergrootte. De vlieg in kwestie was gelukkig allang verdwenen. Van mijn economieboek kan ik dat helaas niet zeggen.

#13 AND THEN THIS HAPPENS

Milou2 reacties

IMG_1802

‘Waterstress. Tekort aan schoon drink- en irrigatiewater en…’ Een buzz doorbreekt de stilte. Nee. We gaan door. ‘Integraal waterbeheer. Dit houdt in dat landen afspraken maken over… ‘Buzz. Buzz.’ Ik werp een blik opzij: een oplichtend scherm. Een tweet, app, facebookbericht, snapp, e-mail, sms, telefoongesprek. (Alhoewel… Hoe vaak overkomt jou dat laatste nog? Precies, ja.)  De verleiding is groot. ‘Buzz.’ De druppel. Slide, unlock. Even kijken.

Een halfuur later. Oh ja. Nog even leren.

#12 EXAGGERATING

MilouPlaats een reactie

IMG_1761

Proefwerkweken, ze maken me gek. Wanneer ik vandaag thuis kwam, was ik helemaal op na een leuke maar lange dag. Ik wist dat ik iets moet doen, maar ik was moe en deed het niet. Ik besloot zelfs helemáál niets meer te doen. Klinkt heerlijk en relaxed. Echter, mijn probleem is dat ik er niet van kan genieten. In plaats van dat ik tevreden achterover leun, ga ik me extreem lamlendig en irritant gedragen. ‘Geen zin in’ is ongeveer mijn antwoord op alles. ‘Ik weet niet wat het is hoor,’ zei ik tegen mama nadat ik een tijdschrift dichtsloeg. ‘maar ik heb gewoon nergens zin in.’ Ze had me al een half uur zien zuchten op de bank en wierp een blik op de kamer. Daarin verspreid lagen hoopjes met mijn spullen, van uitgetrokken jassen en schoenen tot schooltassen en pianomappen. ‘Ja, die indruk kreeg ik al.’ Ik begon te lachen. ‘Ga je nog wel een foto maken vandaag?’ zei ze. Ik lachte nog harder omdat ik wist dat ze het antwoord wel kon raden. (Jij niet? Hier is ‘ie: ‘geen zin in’.) Aan de andere kant was het redelijk triest natuurlijk, dat ik zo enorm down was zonder een échte reden ervoor te hebben. Dit besef resulteerde erin dat ik aan het lachen en huilen tegelijk was. Tijd voor een moodchange. Ik ging een stuk fietsen en maakte natuurlijk wel een foto. Ik vond ‘m best toepasselijk, doch een beetje overdreven. Maar dat paste dan ook wel weer bij deze gemoedstoestand.