LATERGRAM

insta

Het leek me wel weer eens een tijd voor een kleine update. En hoe kan ik dat, op Picture this by Milou, beter doen dan met foto’s?

insta1

Een mooie lucht op de vroege ochtend.

Een felroze pijnstiller op een groen tafelkleed – ik vond het er wel mooi uitzien. Ik slikte die pijnstiller vanwege een keelontsteking. Die ik, na mijn operatie, hopelijk niet meer zal hebben. Hurray!insta2

Ik weet niet hoe het komt, maar het is waar: rond Sinterklaastijd zijn de mandarijntjes het lekkerst. Alleen de geur al, wanneer iemand er eentje pelt. Ik ruik het van meters afstand, heerlijk.

Nog iets wat heerlijk geurde: pepernoten. Net als vorig jaar bakte ik ze samen met Babs. Nu met de ervaringen van de vorige keer nog in ons achterhoofd. Het werd wederom een groot succes.  En erg gezellig ook.

insta3

Met mijn vriend ging ik een dagje naar Utrecht met de trein, heel gezellig!

En wat kocht ik daar… Geen kleren, geen schoenen, geen tas. Nee, Milou kocht een basketbal. Ja, dat zal ik even uitleggen hoor. Met mijn minimentorklasje vieren we Sinterklaas, met lootjes en al. Diegene die ik heb  wilde graag een basketbal. U vraagt, wij draaien! Dus daar liep ik dan de hele dag door Utrecht, met een basketbal. En in de trein, en in de bus. Daar had ik even niet helemaal over nagedacht… We hebben er wel om gelachen.

insta4

Wiskunde, wat een feest! Zie hier het resultaat op het bord na een fijn blokuur. Ik weet nog goed dat ik in de eerste klas wel eens een wiskundelokaal binnen kwam lopen wanneer daar het uur ervoor een bovenbouw klas had gezeten. Ultieme hocus pocus was het, in die tijd. Dan was ik maar wat blij als het bord schoongeveegd werd, en we doorgingen met kubusjes, cilinders en plusjes en minnetjes. Maar hoewel het ooit zo’n ver van m’n bed show was, zit ik nu dus zelf op dat niveau. En ik snap het nog ook.

Ik vond het een mooi plaatje, al die kroontjespennen in het tekenlokaal. Ik kom er niet meer zo vaak, omdat ik helaas geen tekenen en cultuur meer heb. Maar na schooltijd verandert het in een toneellokaal, aangezien dat laatst weer begonnen is. Super leuk, ik heb het echt gemist.

insta5

 

Samen met vriendinnen vierden ik afgelopen weekend Sinterklaas. Dit was de eerste keer na m’n operatie dat ik ze weer allemaal zag, dus ik was helemaal blij. We gingen dobbelen, waarvoor iedereen een flutcadeau (een pak instant aardappelpuree, een knuffelkonijn) en een leuk cadeau (mooi armbandje, lekker doucheschuim) meenam. Het werd een hele gezellige avond. Niet zo bloedfanatiek als vorig jaar. Wel werd voor mij weer even heel hard bevestigd wat voor fijne vriendinnen ik heb, en hoe blij ik met ze ben.

Zondag vierde ik Sinterklaas met mijn familie. Ik werd heel erg verwend met een boel leuke cadeautjes, waaronder dit super schattige notitieboekje.

Zo, zijn jullie weer een beetje op de hoogte!

GLOW 2013

IMG_4089Ik kan me voorstellen dat je niet zo goed kan inschatten wat dit is hierboven, waar het is, en hoe groot. Mensen uit Eindhoven e.o. weten misschien wel dat deze vliegende vissen onderdeel zijn van Glow. Voor de niet-Brabanders: deze vliegende vissen zijn onderdeel van Glow. Weet je nog steeds niet veel, natuurlijk – laat het me uitleggen. Glow is een evenement dat jaarlijks plaatsvindt in Eindhoven, ook wel ‘de lichtstad’. En dat is waar het allemaal om draait bij Glow: licht. Op een heleboel verschillende manieren worden er dingen met licht gedaan, in de vorm van kunstwerken, vaak met een technisch(e universiteit) tintje. Door de hele stad zijn deze kunstwerken te vinden. Wanneer het donker begint te worden volg je gewoon de stroom van mensen, et voilà: je komt langs alle highlights van Glow.

Oh en nog even over die vissen, trouwens: zo’n 6 meter lang, 10 meter hoog in de lucht, veranderend van kleur en wapperend in de wind. Ik werd er spontaan een beetje zen van.
IMG_4072

Nou heb ik niet heel veel foto’s gemaakt. Ik koos er bewust voor om mijn camera niet mee te nemen, want zwaar, en dan ben ik de hele avond alleen maar bezig met mooie foto’s maken. Op zich leuk, maar niet erg gezellig voor mijn lieve mede-Glower. En daarnaast is het ook heel fijn om gewoon te kijken,  te genieten… En verder even niets.

(En eigenlijk moet je ook een statief hebben, wil dan een echt fatsoenlijke foto maken. Maar dan loop je al helemaal te zeulen, en daarnaast ook alle mensen om je heen behoorlijk te irriteren. Of tenminste, zo zou ik dat ervaren dan, denk ik: alsof ik continu heel erg in de weg zou staan.)

IMG_4078

Nou kon ik het natuurlijk niet laten om toch een paar foto’s te maken met m’n telefoon. Dit zorgde voor een extra uitdaging bij het maken van bovenstaande foto. Deze lichtboom wilde ik graag onscherp vastleggen, dat effect leek me wel mooi. Maar mijn telefoon is natuurlijk ingesteld op een normale gebruiker, die zijn foto’s graag scherp wil hebben. Dus dan duurt het eventjes.

 

IMG_4082

Hierboven zie je het Beursgebouw in Eindhoven. Naar mijn mening zo’n beetje het meest fantasieloze gebouw van de stad. Na een Glow-upgrade kon ik dat toch niet meer zeggen. Letters, woorden en vormen bewogen over de muren, afkomstig uit een grote projector aan de overkant van de straat. Soms viel de projectie even weg en werd dat logge, grijze gebouw weer zichtbaar. Dan zag je pas echt goed hoeveel die projectie voor het gebouw doet. Het maakt de stad een klein beetje mooier, stralender – ik pleit voor een permanente Glow over Eindhoven.

WHAT’S UP?

What's up12

Het is stil geweest hier op m’n blogje, om verschillende redenen. Drukte met school, drukte met leuke dingen. Daarnaast had ik even niet veel onderwerpen om over te schrijven. Dus ik dacht, dan doe ik het maar eventjes niet. Ik kan jullie wel met willekeurige info gaan vervelen, maar dat leek me niet zo’n goed plan. (Oh wacht, dat is eigenlijk wat ik altijd doe. Laat maar.)

Wat ik wel leuk vond om te merken: jullie missen mijn blogjes! Van verschillende mensen heb ik de vraag gekregen wanneer ik weer zou beginnen, of waarom ik niets plaatste. Voor sommigen is mijn blog een onderdeel geworden van hun dagelijkse (of wekelijkse) routine, en dat vind ik echt een hele grappige gedachte.

Zie deze blogpost maar als een soort update, om jullie bij te kletsen over wat ik heb meegemaakt de afgelopen weken. Het leek me wel handig om dit te doen aan de hand van foto’s, die ik natuurlijk heb voorzien van mijn vertrouwde commentaar.

What's up

Ik besprak met iemand deze effectieve leermethode. Credits gaan naar vriendin Merel, ik heb het niet zelf bedacht.

Voor Engels moest ik een brief schrijven, en ik bedacht me opeens: al drie jaar lang schrijf ik al mijn brieven naar vriendin Carmen. Of het nou voor Engels, Frans of Nederlands is, al mijn brieven gaan naar haar, en andersom volgens mij ook. Het is een beetje een traditie geworden.

What's up1

Ik liep over het schoolplein en vond de sfeer opeens wel heel herfstig: niemand te bekennen, grijze lucht, blaadjes die rondgeblazen werden door de wind… Nou is deze foto ook wel in zwart-wit, dat werkt natuurlijk ook niet echt mee.

Ja fijn hoor, Snapchat… Sta je even rustig het leven te overdenken (tenminste, zo ziet het eruit. In werkelijkheid heb ik geen flauw idee wat ik daar stond te doen), en dan zie je dat een uurtje later terug op je eigen telefoon.

What's up2

De inhoud van de schoolbibliotheek, niet meer in kasten maar in hoopjes op de vloer. De bibliotheek is dus al weg, maar de boeken zijn er nog… Raar.

Al vrij snel na het begin van het jaar werd er een groepsgesprek begonnen, met daarin een heleboel mensen uit V4. 196, 268, of 436 ongelezen berichten zijn niet ongebruikelijk. Waar gaat het dan over? Voornamelijk huiswerk (wat dat is, of de antwoorden ervan) of voetbal. Foto’s van samenvattingen, zoals je hierboven ziet. Expeditie Robinson, op donderdagavond. En natuurlijk een hoop flauwekul. ‘Is het de moeite waard om alles terug te lezen?’ Meestal is het antwoord ‘nee’.

What's up3

Ik vond een lieveheersbeestje op mijn fietszadel na een dag op school.

Er heerst momenteel een vrij fanatieke strijd bij mij thuis, die te maken heeft met het spelletje Dots. Het spel zelf is te simpel voor woorden, maar het maakt blijkbaar toch iets los, want iedereen wil de highscore halen. Hierboven die van mij, maar 458 is volgens mij de hoogste die tot nu toe gehaald is hier. En daarmee bedoel ik niet alleen mijn familie: na een tijdje bleef de Dots-manie niet meer tot hen beperkt. Mocht je nog een uitdaging zoeken….

What's up4

Laat huiswerk maken: donker buiten + licht (door mijn bureaulamp) binnen = een weerspiegeling in het raam

En daar sta je dan, voor een dichte brug. Het is wel een grappig gezicht vind ik, aangezien je op zo’n moment goed kan zien hoeveel scholieren er wel niet vanuit mijn dorp naar de middelbare fietsen. En ’s ochtends kan je ook nog zien op wélke school ze zitten: hoe harder ze moeten fietsen na het oponthoud, hoe verder de school.

What's up5

Opstaan wordt voor mij veel moeilijker wanneer het nog donker is ’s ochtends, maar de zonsopgang die soms volgt op de fiets maakt een hoop goed.

Ik had het met iemand over de stoelen bij ons op school: wat een drama. De enige manier waarop je (of ik, ben ik de enige met dit probleem?) er normaal op kan zitten, is helemaal onderuitgezakt. Dat is niet top voor je rug, ziet er niet zo charmant uit en door docenten wordt het meestal ook niet goedgekeurd. ‘Ga eens rechtzitten!’

What's up6

Yay, it’s back! Na twee jaar onafscheidelijk te zijn geweest van mijn horloge, moest ik laatst toch echt even afstand van hem doen. Hij liep niet meer, en moest dus gerepareerd worden. Ongeveer een maand droeg ik een horloge van mama. (Ook niet erg, het was namelijk een erg mooi horloge.) Vorige week kreeg ik hem weer terug, gemaakt en daarnaast helemaal shiney.

Oehh dit is lekker. Schil een appel en snijd hem in stukjes, gooi er een heleboel kaneel overheen (Tip vooraf: lees eerst het etiket op het potje, kerrie lijkt erg op kaneel.) Wil je het helemaal mooi maken dan doe je er ook wat rozijnen bij. Even in de magnetron et voilà, appeltaart, maar dan zonder taart.

What's up7

Nog iets waardoor je hele huis lekker gaat ruiken: popcorn!

Dinsdagochtend fietste ik samen met Colette naar een basisschool een dorp verderop. Net als vorig jaar ga ik filosofielesjes geven aan een klasje en vandaag gingen we een keer kijken om kennis te maken. Moesten we de betreffende school wel eerst even vinden… Neem mijn falende richtingsgevoel, het feit dat ik bijna nooit in dat dorp kom, tel daar extreme mist bij op en je bent zo een kwartier rond aan het dwalen. Gelukkig waren we nog op tijd, en de eerste indruk van het klasje is heel positief. Volgende week dinsdag gaan we zelf onze eerste les geven, veel zin in!

What's up8

De weg naar school is totaal niet spannend, maar met muziek als enige reisgenoot lijkt het nog wel langer te duren.

Een hartjes-aardappel! (Ik weet dat er mensen zijn die zich verbazen over het feit dat ik daar enthousiast van wordt. Maar laat mij gewoon, het is nou eenmaal zo!)

What's up9

Tijd om te tekenen! Vorig jaar had ik vijf uur aan creatieve vakken op school: twee uur tekenen en drie uur cultuur. Een flink verschil met mijn rooster nu, dat volstaat met bèta vakken. Cultuur wordt niet gegeven in de bovenbouw, en tekenen heb ik niet gekozen. Ik moest kiezen: filosofie of tekenen, en uiteindelijk ben ik voor het eerste gegaan omdat ik dat niet thuis kan doen. Maar ik mis het wel, creatief bezig zijn op papier! Daarom besloot ik thuis maar eens aan de slag te gaan, al was het maar omdat mijn hoofd er zo heerlijk leeg van wordt.

De voeten van mijn overbuurman, die ik opeens op m’n scherm zag verschijnen toen ik per ongeluk mijn camera opende.

What's up10

Een vervelings-instagram.

Dansen! Op de foto hierboven zie je de groep die voor mij danst. Meisjes van een jaar of tien zijn het, denk ik, heel leuk om te zien. En daarna mag ik zelf. Ook als ik dans kan ik even alles vergeten, heel lekker is dat. En ik kan ook nergens anders dan bij het dansen zijn met m’n gedachten – ik heb al m’n concentratie ervoor nodig.

What's up11

Zo, nu weten jullie weer een beetje waar ik mee bezig ben geweest de afgelopen tijd! Ik ga zeker proberen om weer regelmatig dingen te plaatsen, want ik vind het zelf gewoon heel leuk om te doen. Tot snel, hoop ik dus!

SNAPSHOT: YOU’RE BEING SHADOWED

IMG_8792

Ik heb het nogal druk gehad deze week (en heb ook nog een drukke week voor de boeg), vandaar dat het iets stiller is hier op mijn blog. Toch wil ik dingen blijven plaatsen, omdat ik dan ook nog eens wat anders doe dan huiswerk maken of aan andere verplichtingen voldoen. Korte berichtjes plaatsen, dat is het beste. En hoe kan dat beter met snapshots? Laatst zat ik ’s avonds op mijn kamer te tekenen. Mijn felle bureaulamp stond aan en deze pop gebruikte ik als model. Dat leverde de volgende plaatjes op.

IMG_8801IMG_8775

Deze laatste is heel vaag door verkeerde scherpstelling, maar ik vind ‘m op de één of andere manier toch wel mooi!

SNAPSHOT: NEON BELTS

IMG_8744IMG_8734

Vorig jaar maakte ik iedere dag een foto voor mijn 366 Project. Soms was het zoeken. Huisgenoten werden ingeschakeld (‘Zo, en wat wordt de foto van vandaag?’), last minute vond ik dan nog iets, vlak voordat ik ging slapen. Soms ging het juist heel makkelijk: dan kwam de foto gewoon vanzelf. Vaak was het een heel random iets, wat ik elke dag zag, maar waarvan me nooit was opgevallen hoe goed het zou zijn voor een foto. Het project is nu afgelopen, maar nog steeds zie ik af en toe zo’n ‘plaatje’. Project of niet – ik kan het dan gewoon niet laten en maak ik snel even een foto. (Al loopt dat ‘snel’ vaak een beetje uit de hand. ‘Oh, dit is mooi, dat is nog beter, iets ander licht…’ En dan ben je twintig minuten verder.)