Tag: Project 365

#18 PLACES I’VE BEEN & THINGS I’VE DONE

MilouPlaats een reactie

IMG_8694

 

Plaatsen waar ik geweest ben vandaag: vier. (De badkamer, woonkamer, keuken en mijn slaapkamer.) Dingen die ik heb gedaan vandaag: vijftig (naar schatting – leren, lezen, samenvatten, opdrachten maken en me verbazen. Dit alles voor zo’n vijf verschillende vakken. En deze foto maken, dat heb ik ook gedaan. Hoogtepuntjes van de dag: een broer die een bakje Ben & Jerry’s komt brengen, een moeder die thuiskomt met een kussentje met een babypinguïn erop (ik ga niet uitleggen waarom ik dat leuk vind. Maar hallo, een babypinguïn! Ik zal ‘m hier plaatsen voor jullie.) En ten slotte het moment waarop ik even helemaal niets meer hoefde te doen van mezelf en een film ging kijken waar ik even helemaal niet meer bij na hoefde te denken.

#17 ESCORTE

MilouPlaats een reactie

IMG_4653

 

Achterop de scooter door de regen, hartstikke fijn. Gelukkig had ik me goed ingepakt. Vest, sjaal, jas, muts, capuchon eroverheen en gaan. Vraag me niet waarom, maar door drie jongens werd ik naar mijn bestemming gebracht. Het leek wel een escorte! (Nogmaals dank, heren.) Ik kwam redelijk doorweekt aan, maar, zoals vriendin Merel terecht opmerkte: het was beter dan fietsen. Op de terugweg gingen we even off-road (lees: over een erg hobbelig pad), wat zeer op mijn lachspieren werkte. En zo maakte ik ook nog iets mee, op deze verder zeer gewone vrijdag.

#16 THE WEEK BEFORE

MilouPlaats een reactie

IMG_4629

 

Volgende week is de tijd van testen en toetsen weer aangebroken. Dit weekend ga ik flink blokken en dan die testen erdoorheen knallen. Een redelijk slopende week vind ik het altijd. Maar toch ben ik tot de conclusie gekomen dat ik de week van tevoren eigenlijk nog erger vind. Dan moet je namelijk huiswerk maken, leren voor so’s en leren voor je proefwerken. Dat laatste schiet er dan vaak een beetje bij in, wat weer de nodige stress met zich meebrengt. Dat ik niet de enige ben die dat ervaart, blijkt wel.  Waar iedereen tijdens de testweek praat over de hoopvolle vooruitzichten (‘Nog maar … dagen’), lijkt er de week van tevoren maar één toon te zijn waarop gepraat wordt: zeur, klaag, zeur. Je gaat er vanzelf aan meedoen en voor je het weet hoor je jezelf dingen zeggen als ‘Het is zóóó veel allemaal!’, ‘Dit is echt niet normááál meer!’ en ‘Ik ben er nu al hélemaal klaar mee!’. Je begrijpt mijn punt. Dan ga je je dus ook nog aan jezelf ergeren en dan is het plaatje wel compleet. Om even wat lichtpuntjes toe te voegen aan dit (ook al zo negatieve) verhaal: testweken betekenen naast een hoop ellende, ook uitslapen, maar twee tot drie uur per dag op school zijn – en de twee weken erna zijn rustig. Genoeg tijd om weer bij te komen, dus.

 

 

#14 SWEET SIXTEEN

MilouPlaats een reactie

IMG_8671

Ik voelde me heel erg jarig vandaag. Dat kwam mooi uit, want dat was ik ook. Van alle kanten kwamen er felicitaties: via WhatsApp, Twitter, Facebook en gelukkig ook nog een heleboel in het echt. Ik vind het wel grappig: iedereen is zo blij voor je, en daar heb je helemaal niets voor hoeven doen. Ja, weer een jaar lang blijven leven, maar dat doe ik met plezier.

Er is drie keer voor me gezongen. Een beetje ongemakkelijk vind ik dat altijd, want wat moet je doen, als jarige? Niks doen staat zo houterig en onenthousiast, maar meezingen is ook vreemd (‘Lang zal ik leven!’). Meestal lach ik maar een beetje en hoop ik dat het bij één liedje gehouden wordt. Verder viel me op dat zestien jaar wordt gezien als een soort mijlpaal. ‘Zo, eindelijk zestien!’ en ‘Nou, mooi hoor, zestien!’, ik heb het heel vaak gehoord vandaag. Terwijl het in feite niks meer voorstelt. Geen legale alcohol of sigaretten meer, waar het toch vaak om draait bij het bereiken van deze leeftijd. (Rustig maar, ik had geen wilde plannen.) Ik vond het helemaal niet erg om op school jarig te zijn. Al mijn vriendinnen waren er en ik had toneel, wat ik altijd heel leuk vind. ’s Avonds nog uit eten met vriendinnen en familie: het was zeker een geslaagde verjaardag!

Oh, en de foto heeft eigenlijk helemaal niks te maken met deze dag. Met een beetje creativiteit zou je het kunnen zien als een soort edelstenenslinger tegen een zwarte muur. Ik kan me echter ook voorstellen dat je dat wel erg vergezocht vindt, dan zal ik je bij deze een beter excuus geven: ik had het te druk met leuke dingen vandaag om een goede foto te maken.

#12 X

MilouPlaats een reactie

IMG_4608

Ik stond te wachten. Het was koud, ik stond al eventjes stil. Wachten duurt altijd lang. Links van me viel er gelukkig wel iets te zien: een filmcrew was bezig met het maken van opnames. ‘Klaar? Actie!’ klonk het boven de stadsgeluiden uit, soms voorgegaan door ‘Hé! Kunnen jullie even doorrijden?!’ De meeste fietsers maakten zich verbaasd uit de voeten. Er was één jongetje dat het niets kon schelen wat er allemaal gaande was. Op zijn kleine fietsje racete hij over de stoepen. Vlakbij mij kwam hij tot stilstand.  ‘Kijk, papa, hier ligt een schat!’ Ik keek op van m’n telefoon en zag een zuurstokroze kruis op de grijze stoep.  ‘Maar, hier kan je helemaal niet graven!’ Het jongetje keek naar boven, alsof de schat misschien boven zijn hoofd zou hangen. Hij stapte van zijn fietsje en stampte een paar keer op het roze stukje stoep. De stenen weken niet uiteen, er begon geen helder licht te stralen. ‘Kom,’ sprak de vader een beetje ongeduldig, ‘we gaan.’ Hij duwde het jongetje zachtjes vooruit. Die keek nog één keertje achterom, teleurgesteld over dat roze kruis dat niets meer bleek te zijn. ‘En… Actie!’ klonk het aan de overkant. Het leven ging weer verder.