Maand: juni 2014

#158 SHORE

Milou2 reacties

IMG_2326

De dag begon al vroeg, maar het was het waard.

(Bovendien kon ik in de auto verder slapen.)

We reden door de regen naar Knokke. Relatief dichtbij, maar het voelde heel ver weg. Vanwege de mensen die soms Frans spreken, misschien. Of vanwege de zon die, eenmaal daar, wel scheen. Of vanwege de zoute wind die rook naar de zee. Ik wist het niet zeker maar dat was niet erg. Het was gewoon fijn.

We reden verder. De auto was warm en ik at aardbeien die mijn handen plakkerig maakten. Toen we in Cadzand aankwamen, waren er vele kroontjes uit het raam verdwenen.

Er was nog meer zand, nog meer zon en nog meer blauwe lucht. Er waren mijn voeten die schrokken van het koude water. Er was een blote man één strand verderop. Ik was rozig en ontspannen en blij. Er was een terugreis, en ik viel weer in slaap.

En er waren nog veel meer foto’s, dus scroll vooral even verder!

IMG_2331 IMG_2334 IMG_2336 IMG_2337 IMG_2357IMG_2327

#157 BUTTONS

MilouPlaats een reactie

IMG_7964

Wie wat bewaart die heeft wat. Of beter: wie nooit opruimt, ontdekt soms een heleboel troep. Zoals vandaag, bij het uitzoeken van verschillende doosjes, kistjes en potjes vol frutsels.

Tsja, wat zal ik ervan zeggen? Je bent tien en je wilt wat. Enerzijds wilde ik een Bjorn Borg tas, want dat was hip en iedereen liep ermee. Anderzijds wilde ik dat mijn tas helemaal anders was dan die van de rest. En dus spaarde ik buttons, die ik vastprikte op de schouderband. Wat er op stond maakte niet eens zo veel uit.

‘I love boys’.

‘If I were 21, I’d vote for Kennedy’.

‘Yes, it is always about me.’ (Teiltje.)

Maar gelukkig ook ijsbeertjes en Mickey Mouse.

Na een tijdje ging ik rinkelend door het leven, vanwege de vele buttons die tegen elkaar tikten als de tas over mijn schouder hing.. De speldjes schoten steeds los, waardoor ik ze vaak verloor. Maar dat was niet erg, want ik kreeg er ook regelmatig weer een terug. Gevonden op het schoolplein, en dan was er altijd wel iemand die wist, ‘oh, die is vast van Milou’, of in ieder geval ‘van het meisje met die buttons’.

Het duurde niet lang voordat iedereen buttons op zijn tas had. Want zo gaan die dingen. Op dat moment haalde ik ze van de schouderband af en belandden ze ergens in een kistje. Gisteren vond ik ze terug. Wie wat bewaart die heeft wat – een foto van de dag.

#155 NITROGEN

MilouPlaats een reactie

IMG_6013

Ik beleefde na lange tijd weer eens een hele gewone schooldag.

Het leek ons een goed plan om nog wat voorbereidingen te treffen voor de luistertoets Frans.

‘Kan iemand even snel Stromae opzetten?’

Bij natuurkunde deden we een experiment met stikstof. Iemand vroeg waarom. ‘Omdat het leuk is.’

Wij mochten dus achterover leunen en gewoon toekijken hoe onze docent verschillende voorwerpen afkoelde tot zo’n -200℃. (Ik noem een tomaat, een tennisbal. Een gum. Het werden allemaal knikkers – die je niet aan kon raken, overigens, omdat je vingers eraan vast zouden vriezen.) We konden lachen toen de laatste restjes stikstof over de vloer gegoten werden en het klaslokaal daardoor in de set van een horrorfilm leek te veranderen, compleet met laaghangende mist die zich langzaam verspreidde. We hoefden geen conclusies te trekken of verbanden te leggen.

Blijkbaar waren de leerlingen niet de enigen die het allemaal niet zo serieus namen, vandaag.