#123 TWO MINUTES

IMG_1459

 

Amsterdam maakte zich klaar vandaag. Dranghekken werden neergezet, fietsen werden zonder pardon verwijderd, er waren ongeveer evenveel agenten als toeristen op de Dam. Er werd geoefend met het leggen van de kransen en het hijsen van de vlaggen, de videoschermen werden getest. (En dat was maar goed ook, zoals je ziet.) Ik kon me niet voorstellen dat het op die plek twee minuten stil zou kunnen zijn. Toch gebeurde het, en niet alleen daar. Vrijwel heel Nederland zweeg nadat de klokken om acht uur hadden geslagen. Alleen de duiven waren niet ingelicht.

#122 WHEN YOU CLOSE YOUR EYES

IMG_1441

Men zegt dat de ene dag om twaalf uur overgaat in de andere. Wanneer beide wijzers bovenaan de klok staan wordt er een onderscheid gemaakt tussen morgen en vandaag, tussen vandaag en gisteren. Bij twaalf uur ligt de grens.

Maar wat nou als gisteren en vandaag vloeiend in elkaar overlopen? Bepaalde gebeurtenissen laten de grens verdwijnen, omdat er op dat moment belangrijkere dingen zijn dan tijd. Wanneer is de dag dan voorbij?

Als er niemand meer op straat is? Als er nergens licht meer brandt, als alle kaarsjes uit zijn? Als iedereen slaapt (of doet alsof)? Als de glazen leeg zijn, de muziek uit, als het overal stil is? Als er alleen nog maar foute belspelletjes op tv zijn? Als de uil tevoorschijn komt, als de haan kraait dat het zover is?

Of pas als je zelf je ogen sluit na een leuke avond?

#120 LOST BETWEEN LETTERS

IMG_1385

 

Ik lees veel minder boeken dan ik vroeger deed. Nog steeds hou ik van lezen en vaak genoeg zie ik boeken voorbij komen waarnaar ik heel nieuwsgierig ben, maar van lezen komt het niet. Ik schrijf het toe aan het feit dat ik voor school al een hele hoop uren boven de boeken hang, en daarna gewoon behoefte heb aan iets… totaal anders. Denk RTL Boulevard, Awkward, de Linda. Een uurtje fotograferen, tekenen of losgaan op de piano.

Daarnaast denk ik dat er nog een tweede reden is. Voordat ik op vakantie ga, sla ik namelijk wél altijd een stapeltje boeken in. Onder het mom ‘dan heb ik er tijd voor’. Zittend in een vliegtuig, liggend op een strandbedje en ’s avonds op een hotelbed: perfecte momenten om een boek te lezen. Maar, zo bedacht ik me later, die momenten hebben nog iets gemeen: de afwezigheid van één ding. Eén ding dat er thuis voor zorgt dat ik afgeleid word van het lezen van een boek: internet. Dat is er niet op het strand of in het vliegtuig. (Oké, in hotels wel. Maar daar is het soms zo langzaam dat het eigenlijk niet telt.)

Wanneer ik thuis ben en wel een snelle verbinding tot mijn beschikking heb, verkies ik een serie, blog of de social media boven een boek. En dat is eigenlijk wel jammer. Want het is zo heerlijk om even een andere wereld te stappen, te merken dat je sympathie krijgt voor de personages (of juist helemaal niet) en helemaal op te gaan in de gebeurtenissen. Dat zou ik vaker moeten doen, ongeacht de tijd en de sterkte van het wifisignaal.

Mocht het hier dus stil worden, is de kans groot dat ik mezelf heb verloren in een verhaal.