Alweer de laatste round up van mijn zomervakantie 2013. De echte ‘vakantie vakantie’ bedoel ik dan, he. Wanneer ik thuis ben heb ik nog vier heerlijke weken en daarna nog brugklaskamp. Het leven van een middelbare scholier is zo verkeerd nog niet. De foto’s die hieronder volgen zullen die indruk ook wekken denk ik. Enjoy!
Het begint misschien te vervelen, mijn verhalen over mijn tijd hier op Islamorada. De dagen zien er namelijk allemaal redelijk vergelijkbaar uit. Zwemmen, zonnen, boekje lezen… Oké, dat riedeltje heb ik echt al wel tien keer herhaald, denk ik. Wat deze dag anders maakte dan de anderen was de verjaardag van papa. En wat voor een verjaardag: hij werd vijftig. (Mannen vinden het niet erg als je hun leeftijd vertelt, toch? Pap?) We gingen nog een keer op kanotocht, daarna ging de relax-modus weer aan. Mart en ik gaven aan het eind van de middag (ondanks het lekkere weer) toe aan onze nieuwe verslaving: de serie New Girl. Het is behoorlijk vreemd, de helft van de dingen die gebeuren slaan helemaal nergens op, maar het is zo grappig. Daarnaast was het sowieso wel fijn om even niet buiten te zijn, aangezien ik dan snel in een roze garnaaltje zou veranderen. De dag eindigde weer op het strand, met lekker eten en live muziek op de achtergrond. Hier kan ik wel aan wennen. In theorie dan. In de praktijk gaan we morgen weer naar huis.
Vannacht werd ik om vijf uur wakker met de gedachte: ‘Waarom zouden de buren op dit uur aan het douchen zijn?’ In Amerika noemen ze hevige regenval rainshowers, wat een toepasselijke naam bleek te zijn. Toen een flits de kamer deed oplichten en de donder mijn bed deed trillen, besefte ik namelijk dat het niet de buren waren, maar echte regen. Ook besefte ik dat het pas vijf uur ’s ochtends was en ik weer moest gaan slapen. Maar dat lukte helaas niet. Toen het rond een uur of elf droog was, grepen mijn broer en ik onze kans om eindelijk te gaan kanoën. De bootjes lonkten namelijk al twee dagen, maar het kwam er steeds niet van. Het was leuk, we hebben veel gelachen, vooral toen bleek dat de kano uit springen erg makkelijk was, maar erin komen niet zo (tenminste, voor mij dan. Zeker niet als je ook nog de slappe lach hebt). Vervolgens sloegen we nog een keer om en was de meligheid natuurlijk compleet. Na dit avontuur gingen we ergens iets eten, waarna ik met mijn voeten door de plassen waadde om bovenstaande foto te maken. Na de droge ochtend begon het nu weer te regenen en besloten we maar een film te gaan kijken. De rest van de dag was dus niet heel bijzonder. Islamorada is nog steeds een paradijsje, maar als het regent zijn de mogelijkheden toch iets beperkter.
De kunst van 