Multifunctionele voorwerpen, daar houd ik van. Zeker als ze ook nog lekker zacht zijn.
Tag: Fotografie
#289 BUT OF COURSE
Of ik een kaarsje aan wilde steken. Maar natuurlijk.
#288 SHOOT
Op de eerste herfstvakantiedag lokte de laagstaande zon me naar buiten voor een filmsessie. Met mijn statief voorop mijn fiets gebonden trapte ik de buurt door, naar waar mijn ogen me brachten.
#287 CATS
Ik houd niet echt van katten. Of eigenlijk houd ik echt niet van katten, gezien het feit dat hun aanwezigheid bij mij binnen een kwartier resulteert in rode vlekken, branderige ogen en de neiging om alle ramen open te zetten, op zoek naar frisse lucht. Toch lijken ze telkens weer terug te keren in mijn leven, zij het in de vorm van deze lucky cats. Zo’n twee jaar geleden belandde er één uit Hongkong op het aanrecht, waar hij een hele tijd zenuwachtig met zijn poot heeft staan zwaaien. Het leverde geregeld rare blikken van bezoekers op, aangezien het raam naast de voordeur er zicht op biedt. Ik heb menig postbode fronsend zien kijken naar die kat die daar pontificaal stond te wapperen.
Al vrij snel begaf hij het – geen zin meer om te zwaaien. Het ding was inmiddels een begrip geworden binnen de familie, er moest dus een vervanger komen. Het moment dat hij werd bezorgd zal ik niet snel vergeten. Mijn vader had zich een béétje vergist in de maat. Het ding was enorm. Oh, wat heb ik gelachen toen we hem uitpakten. Nee, voor dit exemplaar was er geen plek op het aanrecht. Hij staat ergens bescheiden in een hoekje. Wat niet wil zeggen dat hij niet opvalt, overigens, gezien de gouden kleur en de hoogte van zeker veertig centimeter.
Sinds een paar dagen kan er nog een kat aan de collectie worden toegevoegd. Al kan hij ook door voor Hamtaro, moet ik zeggen. Klik hier als dat niet direct een belletje doet rinkelen. Het ding zelf klingelt er in ieder geval lekker op los. Hij moet ook iets om de aandacht te trekken. Zijn poot houdt hij tenslotte stijf.
#285 MARTENS
#284 PLAY
Ook vandaag dook ik eventjes een andere wereld in. Waarin ik zomaar op een Tinderdate ging. Waarin iemand voor mijn ogen lag te creperen van de pijn, omdat zijn vrouw hem zojuist had vergiftigd. Er was sprake van haat, liefde, angst en soms zelfs allemaal tegelijk. Er werd geroepen, gefluisterd, gelachen. Gelopen, geslopen, gerend. Tot een uur of half zeven.
Toneel is weer begonnen.
#283 INSOMNIA
Je probeert aan iets leuks te denken. Je probeert aan helemaal niets te denken. Je draait je eens om. En nog eens. En nog eens. Je gaat uit bed, weer in bed en drinkt een slokje water. Je mijdt het kijken naar de klok, omdat je niet eens wilt weten hoe laat het is. Ten slotte pak je het allereerste deel van de Harry Potter-reeks. Om het echte leven even om te ruilen voor een magische wereld, waar slapeloosheid met een spreuk verholpen zou worden.
#282 MEREL
#281 CANNED
#280 PASS
Een eindeloos voortdurende speech. Rozen. Trotse kandidaten, maar vooral trotse ouders. Die opspringen als de naam van hun kind word genoemd, al dan niet naar voren rennen en er hevig op los flitsen wanneer de handtekening op het diploma wordt gezet. Naast het watermerk, boven het hologram en onder de signatuur van de Duchess of Cambridge. Of wie het ook mocht zijn.
Het was een hoop officiëligheid, voor vier woorden. Vier woorden die ik eigenlijk al een paar maanden wist, toen ik te horen kreeg dat ik geslaagd was voor mijn First Certificate in English. Maar nu pas stonden ze zwart op wit, dik gedrukt en in hoofdletters: PASS AT GRADE A. Dus die is binnen.
De kunst van 