Tag: 100 Days of Summer

#3 ALL WRAPPED UP

MilouPlaats een reactie

IMG_1545

Lente staat voor fris, nieuw en schoon. Ook ons huis moest eraan geloven: de hele buitenkant wordt geschilderd. Dit brengt natuurlijk een hoop geklieder met zich mee. Vele meters plastic zijn gebruikt om alle ramen, muren en deuren af te dekken. Momenteel is ons huis volledig ingepakt. (Nee, dat is niet waar. Alleen de voorkant. De achterkant is morgen aan de beurt.) Het uitzicht wat ik normaal heb als ik aan mijn bureau zit, is er dus even niet. Wanneer ik nu uit het raam kijk zie ik slechts groene en blauwe vlekken, de zon die mooie schaduwen creëert en af en toe een stuk losgebroken plastic, wapperend in de wind. Ondertussen lees ik in mijn scheikundeboek over kunststoffen en hun eigenschappen: doorzichtig, bestand tegen scheuren, een slechte geleider. Laten we maar hopen dat dat laatste wel waar is…

#2 MIRROR, MIRROR

MilouPlaats een reactie

Mirror, Mirror

 

Het is geen bladzijde uit een woordenboek, die op deze spiegel gedrukt staat. Geen Wikipediapagina, recept voor appeltaart of de uitgeschreven handleiding van een IKEA-kast. Had allemaal gekund, maar nee. Het is een egospiegel. Althans, zo noem ik het. Zeker honderd complimenten staan erop, in keurige kleine lettertjes. ‘Oh wat ben je mooi. Wat ben je charmant. Je ziet er oogverblindend uit. Fantastisch! Je bent zo aantrekkelijk. Ik vind je geweldig, gewoonweg geweldig!’ Zo’n tekst kan verschillende dingen met je doen. Het kan je hard aan het lachen maken, je de behoefte geven aan een teiltje, ervoor zorgen dat je daadwerkelijk een egoboost krijgt. Of misschien wordt er alleen maar bevestigd wat je zelf natuurlijk alláng wist. Aan de andere kant vinden dat soort mensen het denk ik juist irritant. Die letters, hoe complimenteus ook, blokkeren namelijk wél het zicht.

#1 ON THE ROAD

Milou3 reacties

IMG_1478Naarmate de eerste van juni dichterbij kwam, kreeg ik steeds meer zin in dit nieuwe project. Er waren al veel dingen voorbij gekomen die schreeuwden om ‘de foto van de dag’ te worden. De grote vraag was natuurlijk: wat werd de allereerste? Deze keer geen vuurwerk wat ik kon vastleggen op dag #1. Gelukkig had ik geen suf binnenzit weekend: ik ging weg met Elles en Mart. Er zou vast wel iets te fotograferen zijn, aangezien we een hoop leuke dingen gingen doen. Lekker eten (de Italiaan en De Drie Graefjes in Amsterdam), naar de film (The Great Gatsby), naar een museum (FOAM Amsterdam, met onder andere een tentoonstelling van Stephen Gill). We reden heen en weer tussen Son, Eindhoven, Amstelveen en Amsterdam. Ik op de bijrijdersstoel, Elles met zijn knieën op zijn kin op een naar voren geschoven stoel en Mart languit op de achterbank. Normaal houdt ik niet zo van autorijden. Het duurt soms eindeloos en ik word vaak misselijk. Maar tijdens ons jaarlijkse weekendje, vind ik het misschien wel het fijnst van alles. We draaien muziek, van Maaike Ouboter tot Armin van Buuren en weer terug. (Ik zing erg hard mee, of doe een poging tot.) We kletsen over van alles en nog wat, snoepen ons een ongeluk als we daar zin in hebben. De zon schijnt door de voorruit, verwarmt mijn gezicht (en de stoelverwarming mijn kont). De bestemmingen waar we heen gaan zijn altijd leuk, maar on the road vind ik het ook heerlijk.

100 DAYS OF SUMMER

Milou2 reacties

img_0124

Laatst vertelde ik al over een project dat eraan zat te komen. Over een tijdje zou ik er alles over vertellen… en vandaag is het zover!

Nadat het 366 Project afgerond was, had ik het een tijdje erg rustig. Nog steeds fotografeerde ik veel, maar dat was toch anders. Dat het niet meer elke dag ‘hoeft’ (van mezelf, maar toch) betekende voor mij dat ik het ook niet meer dagelijks deed. Op momenten dat ik een foto zag, maakte ik hem. Maar ik ging er niet meer naar op zoek.

Na een tijdje begon ik het te missen. Soms vergat ik dat het ‘klaar’ was, lag ik in bed en dacht ik: ‘Shit, ik moet nog een foto maken!’ Oh nee. Rond maart begon de maak van het 366 Boek. Heel leuk vond ik dat, om mijn jaar in foto’s voorbij te zien komen. En al helemaal toen al die foto’s in boekvorm op mijn schoot lagen, nog geurend naar inkt, echt en tastbaar. Dit wilde ik nog een keer doen. Maar dan nét op een andere manier.

Geen 366, maar 100 dagen deze keer. Hundred days of summer. Omdat de zomer vol zit met toffe gebeurtenissen: vakanties, reizen, concerten, feesten en meer. In de zomer heb ik veel tijd en is er veel tijd – de zon gaat pas laat onder. Ik hoop op honderd mooie dagen, met leuke mensen en lekker weer. Ik hoop op een fotogenieke zomer.