Tag: Zelfportret

#117 SELFIE

Milou1 reactie

IMG_1363

 

Ik ben het niet meer gewend om weinig te doen te hebben. Nu ik vakantie heb, merk ik dat maar al te goed. Er staat niet veel op de planning, en dat vind ik niet erg. Juist wel fijn, zelfs. Maar het is nog niet helemaal tot me doorgedrongen. Vandaag was er de hele dag iets in mij dat zei: ‘Milou, nu moet je echt iets gaan doen!’ Jahaaa, zometeen, dacht ik dan. (Dat is ongeveer mijn standaard antwoord op dat zeurderige stemmetje.) Vervolgens herinnerde ik me dat het vakantie was. F*ck yeah, geweten, ik hoef helemaal niets vandaag!

Ik kwam er achter dat dat toch niet helemaal waar was. Ik moest één ding doen. Iets kleins maar, iets wat ik al een hele tijd elke dag doe: een foto maken. En dat vergat ik, natuurlijk. (Of ja, vergeten… Ik heb zo’n tien keer gedacht: jahaaa, zometeen. Om het vervolgens zo lang uit te stellen dat de volgende dag al was aangebroken.) Gelukkig had ik wel mijn outfit vastgelegd, en daarbij ook een zelfportret gemaakt.

Al zou je het ook een ordinaire selfie kunnen noemen, natuurlijk. Maar een foto is een foto.

#100 WEEKEND CELEBRATION

MilouPlaats een reactie

IMG_5435

Voor mij zijn er twee rustige weken aangebroken op school, maar de eindexamenklassen hebben het nog veel beter getroffen. Ik krijg de indruk dat het voor hen een kwestie van uitzitten is. Aangezien ik in één huis woon met een eindexamenkandidaat, kan ik hier een redelijk goed beeld van vormen, lijkt me zo. Ik weet namelijk dat er voor hem geen sprake meer is van huiswerk of overhoringen. Ook aan de activiteitendag die vrijdag plaats zou vinden, hoeft hij geen deel meer te nemen. Nadat vandaag de laatste bel had geklonken, waren alle eindexamenkandidaten dus vrij. Dit vervroegde weekend moest natuurlijk gevierd worden. En zo stond, op een ogenschijnlijk gewone donderdagavond, heel HAVO-5 in de achtertuin.

(Nee, dat is onzin. Het waren een paar vrienden van mijn broer.)

‘Waarom kwam je er niet bij zitten?’ werd me de volgende dag gevraagd. Nou, ten eerste omdat ik die ochtend wél gewoon om half zeven op had moeten staan. Maar vooral omdat ik door de aanwezigen nog altijd word gezien als ‘het zusje van’. Het lieve, brave, leergierige zusje van. En het zou raar zijn als zij opeens op het avondje van haar broer zou opduiken.

Hoewel ik meestal mijn best probeer te doen dit imago van me af te schudden, besloot ik het er nu maar bij te laten. Ik leek het te bevestigen zelfs, door om half tien al naar bed te gaan. Maar van slapen kwam het nog een lange tijd niet. Mijn slaapkamer grenst namelijk aan de achtertuin. En al waren het maar een paar vrienden, ze maakten lawaai voor heel HAVO-5.

#93 BEURRE DE CACAHUÈTE

MilouPlaats een reactie

IMG_9919

Vandaag was een dag van binnenpretjes. ’s Ochtends fietste ik naar school en hoorde ik iemand fluiten – een vette ‘fjietfjieuw’. Ik keek over mijn schouder en zag een man op een dak staan, een dakpan in zijn ene hand. De andere stak hij op. Hij zwaaide.

Ik denk niet dat het de gewenste reactie was, maar ik schoot keihard in de lach.

Weer thuis leerde ik Franse woordjes. De staking, de traan, de vrijlating, de kus. En toen: de pindakaas.

Vond ik ook weer erg grappig.

Ook was er ‘un annuaire’. Vertaling: een thematisch zoeksysteem op internet. (Ook wel Google, maar dat zou te makkelijk zijn, natuurlijk.) Vervolgens kwam ik tot de ontdekking dat ik nog behoorlijk veel moest doen in behoorlijk weinig tijd. Dat het dus nog een lange avond zou worden. En toen was het even klaar met de binnenpretjes.

#78 DRESS REHEARSAL

MilouPlaats een reactie

IMG_5256

Deze dag begon met een heuse transformatie. Of ja – deze toneeldag. Het deel daarvoor heb ik eigenlijk niet erg bewust meegemaakt – te moe. Terug naar die make-over – de nepwimpers in het bijzonder: het is niet zo moeilijk als beweerd wordt. Ik dacht dat ik er minstens een half uur mee bezig zou zijn, maar binnen tien minuutjes was het gefixt. Gewoon lekker veel lijm gebruiken, dan blijft het allemaal stevig zitten. En het maakt niet uit als je daarmee knoeit, het droogt toch transparant op. Wel uitkijken dat je je oog niet dichtplakt. Want ja, dat kan gebeuren, weet ik inmiddels.

Wat ik wel gemerkt heb – maar nog nooit van wie dan ook gehoord: wat krijg je een arrogante kop van die dingen! Jeetje, ik schrok af en toe echt van mezelf. Eén opgetrokken wenkbrauw was al genoeg om met mijn blik te kunnen doden. En in combinatie met een kort, omhoog kruipend rokje op de fiets zag ik eruit alsof ik ook nog aan het werk moest ná de voorstelling.

Eenmaal op school aangekomen werden de laatste wijzigingen doorgevoerd, en was het vervolgens tijd voor de generale. Compleet met make-up, hoge hakken en glitterjurk – het was net echt. En het  ging goed, in tegenstelling tot wat ik eigenlijk verwachtte. Ons stuk steekt logistiek gezien nogal ingewikkeld in elkaar, namelijk.

Ik ging één keer onderuit. Maar dan ook letterlijk. Vandaar mijn volgende advies voor jullie: bestrooi nooit een linoleum vloer met briefgeld. Je zal erover uitglijden – of dat geld nou echt of nep is.

(Nep, in ons geval. Maar wel redelijk realistisch geprint, wat even later illegaal bleek te zijn.)

Ook zag ik de stukken van de andere twee groepen. Fijn was dat: even zitten en alles over me heen laten komen. Gewoon kijken wat er zou gebeuren in plaats van al drie stappen vooruit te moeten denken. Voor één keer publiek zijn in plaats van speler. Ik heb gelachen, en wat ik zag veraste me – op een hele positieve manier. Het was allemaal goed, allemaal leuk, en allemaal totaal verschillend.

Toen was het opruimen. Afschminken. En naar bed.

En dan morgen echt.

#58 HIPPIE

MilouPlaats een reactie

IMG_9760

 

Carnaval, het is niet mijn ding. Wonend in Brabant, en dus omringd door vele diehard-carnavallers, moet ik oppassen met dit soort uitspraken. Maar ik kan er niets aan doen, het is gewoon zo. Het totaal bezopen publiek, het feit dat men opeens erg handtastelijk wordt en vooral: die muzíék. Nee, ik ben blij dat ik ga skiën: een week gedachteloos door de sneeuw zoeven. Het laatste schooldagje voor de vakantie doe ik wel even mee met het feestgedruis. Verkleed naar school, waarom ook niet. Voorgaande jaren vond ik het gênant, maar nu kan het me eigenlijk niets meer schelen. Een passende uitspraak voor bij mijn hippie-outfit, leek me.

De avond van tevoren deed ik een ontdekking: geef mij een hoofdband en een ronde zonnebril en ik verander direct in een hippie. Het ligt aan mijn haar, denk ik. Ik bombardeerde een bloemensjaal om tot bloemenrokje. Flodderig vest erbij, mijn Doc’s en wat lange kettingen en het was helemaal af. Je merkt het wel, het hele carnaval vind ik maar niets. De kleding, daarentegen…

#39 LIPS & STRIPES

MilouPlaats een reactie

IMG_9112

Behalve met jeans vind ik streepjes ook erg goed combineren met rode lippen. Je zou ook kunnen zeggen dat rode lippen overal bij staan, omdat het klassiek en tijdloos is. Ik zou het deels waar noemen. Want rode lippen en een verkoudheid, een regenachtige dag of een avond vol verjaardagszoenen… Dat zijn toch niet zulke goede combinaties. Waarom draag ik het dan toch? Ik denk dat de hipster in mij zijn zin kreeg vandaag.

#32 HOME ALONE

Milou1 reactie

IMG_8867

 

Begrijp me niet verkeerd: ik vind het heel leuk om dingen te doen met mensen. Kletsen, lachen, dingen ondernemen. Maar soms vind ik het ook heel fijn om even alleen te zijn. Vandaag bijvoorbeeld, had ik geen plannen en zou ik dus gewoon thuis zijn, in tegenstelling tot de rest van de familie. ‘Vind je het echt niet erg?’ wordt er dan nog een paar keer gevraagd. Nee. Echt niet. Laat mij maar lekker even in m’n eentje zijn. Het is niet zo dat ik dan opeens de drankvoorraad plunder, mijn vrienden uitnodig voor een Project X Brabant of op een andere manier het hele huis op z’n kop zet. Nee hoor, ik heb eigenlijk niets te verbergen. Maar heel hard pianospelen en zingen, door het huis huppelen, toneelteksten oefenen, outfitfoto’s maken of gewoon ongegeneerd geen flikker uitvoeren… Dat gaat toch extra fijn als er verder niemand thuis is.

#17 ESCORTE

MilouPlaats een reactie

IMG_4653

 

Achterop de scooter door de regen, hartstikke fijn. Gelukkig had ik me goed ingepakt. Vest, sjaal, jas, muts, capuchon eroverheen en gaan. Vraag me niet waarom, maar door drie jongens werd ik naar mijn bestemming gebracht. Het leek wel een escorte! (Nogmaals dank, heren.) Ik kwam redelijk doorweekt aan, maar, zoals vriendin Merel terecht opmerkte: het was beter dan fietsen. Op de terugweg gingen we even off-road (lees: over een erg hobbelig pad), wat zeer op mijn lachspieren werkte. En zo maakte ik ook nog iets mee, op deze verder zeer gewone vrijdag.