Twee typische zomervakantiekenmerken: iedereen heeft heel veel tijd en er is ’s avonds niets op televisie. Het liefst zou ik natuurlijk avonden lang buiten zitten, met kampvuurtjes, vrienden en vriendinnen, marshmellows en iemand met een gitaar. Helaas wordt dit romantische idee een béétje verpest door het weer, dus eindigen heel wat avondjes toch op de bank. Ook prima. Babs en ik sloten een laptop aan op de televisie. Op die manier kan je nooit zeggen dat er niets te zien is. Al was het maar een foto van jezelf, op de achtergrond van je vaders bureaublad. ‘Kijk, Babs, je bent op tv!’
De kunst van 