Naarmate de eerste van juni dichterbij kwam, kreeg ik steeds meer zin in dit nieuwe project. Er waren al veel dingen voorbij gekomen die schreeuwden om ‘de foto van de dag’ te worden. De grote vraag was natuurlijk: wat werd de allereerste? Deze keer geen vuurwerk wat ik kon vastleggen op dag #1. Gelukkig had ik geen suf binnenzit weekend: ik ging weg met Elles en Mart. Er zou vast wel iets te fotograferen zijn, aangezien we een hoop leuke dingen gingen doen. Lekker eten (de Italiaan en De Drie Graefjes in Amsterdam), naar de film (The Great Gatsby), naar een museum (FOAM Amsterdam, met onder andere een tentoonstelling van Stephen Gill). We reden heen en weer tussen Son, Eindhoven, Amstelveen en Amsterdam. Ik op de bijrijdersstoel, Elles met zijn knieën op zijn kin op een naar voren geschoven stoel en Mart languit op de achterbank. Normaal houdt ik niet zo van autorijden. Het duurt soms eindeloos en ik word vaak misselijk. Maar tijdens ons jaarlijkse weekendje, vind ik het misschien wel het fijnst van alles. We draaien muziek, van Maaike Ouboter tot Armin van Buuren en weer terug. (Ik zing erg hard mee, of doe een poging tot.) We kletsen over van alles en nog wat, snoepen ons een ongeluk als we daar zin in hebben. De zon schijnt door de voorruit, verwarmt mijn gezicht (en de stoelverwarming mijn kont). De bestemmingen waar we heen gaan zijn altijd leuk, maar on the road vind ik het ook heerlijk.
Categorie: 100 Days of Summer
100 DAYS OF SUMMER
Laatst vertelde ik al over een project dat eraan zat te komen. Over een tijdje zou ik er alles over vertellen… en vandaag is het zover!
Nadat het 366 Project afgerond was, had ik het een tijdje erg rustig. Nog steeds fotografeerde ik veel, maar dat was toch anders. Dat het niet meer elke dag ‘hoeft’ (van mezelf, maar toch) betekende voor mij dat ik het ook niet meer dagelijks deed. Op momenten dat ik een foto zag, maakte ik hem. Maar ik ging er niet meer naar op zoek.
Na een tijdje begon ik het te missen. Soms vergat ik dat het ‘klaar’ was, lag ik in bed en dacht ik: ‘Shit, ik moet nog een foto maken!’ Oh nee. Rond maart begon de maak van het 366 Boek. Heel leuk vond ik dat, om mijn jaar in foto’s voorbij te zien komen. En al helemaal toen al die foto’s in boekvorm op mijn schoot lagen, nog geurend naar inkt, echt en tastbaar. Dit wilde ik nog een keer doen. Maar dan nét op een andere manier.
Geen 366, maar 100 dagen deze keer. Hundred days of summer. Omdat de zomer vol zit met toffe gebeurtenissen: vakanties, reizen, concerten, feesten en meer. In de zomer heb ik veel tijd en is er veel tijd – de zon gaat pas laat onder. Ik hoop op honderd mooie dagen, met leuke mensen en lekker weer. Ik hoop op een fotogenieke zomer.
De kunst van 