Een snelle blik door de gordijnen beloofde dat het weer een mooie dag zou worden: de zon scheen en de vlaggen op de steiger wapperden uitbundig. Na het ontbijt volgde het twijfelmoment waar ik de hele week mee te maken zou gaan hebben: lange broek, of korte broek? Lang is fijn, want lekker warm. Maar wanneer er water door die boot loopt en je de hele dag in een natte spijkerbroek rondloopt ben je niet blij. Dan is een korte broek juist weer handig. Bij voorkeur zo’n bikinishort, die drogen namelijk lekker snel. Nadeel van een korte broek: je krijgt het snel koud. Dan heb je wel een zeilpak wat heerlijk zit. Maar wanneer je daarin door zo’n Fries dorpje loopt voel je je nou niet echt op je mooist. En ja, dat maakt wél uit, ik blijf natuurlijk een meisje. Natuurlijk liep ik deze week nog door Sloten in mijn zeilpak – verkeerde keuze gemaakt. Middagpauze hielden we weer in een weiland. Heerlijk om daar een beetje te liggen in het gras en te genieten van de zon. Klein nadeeltje: weilanden hebben geen toilet. Nog meer girl trouble – op zo’n moment had ik echt graag een piemel gehad. Excuse my French, maar het is zo waar. Als jongen plas je van het voordek als je echt heel nodig moet. Ik als meisje moet het doen met een heel klein struikje, waarachter je in een erg oncomfortabele houding je behoefte doet terwijl er minstens vijf rietstengels in je billen prikken en er ondertussen net zoveel boten zijn langsgevaren. Oké, je snapt mijn punt nu denk ik. ’s Avonds speelden we, net als vorig jaar, trefbal. Cursisten tegen instructeurs. De uitslag was, net als vorig jaar, erg verassend: we werden keihard ingemaakt. Sommige jongens zorgden er nog voor dat we niet compleet kansloos waren. Ikzelf ben gewoon echt niet goed in trefbal. Mijn tactiek is erg druk bewegen zodat het lijkt alsof je heel fanatiek bezig bent. Wanneer ik ongehoopt toch een bal in mijn handen krijg, speel ik hem snel door naar iemand die wel hard kan gooien. Tijdens het voetballen (wat we ook nog deden) idem dito. Al dat gehobbel zorgde er wel voor dat ik ’s avonds als een blok in slaap viel.
De kunst van 