Auteur: Milou

PICTURE THIS: THE END OF THE WORLD

MilouPlaats een reactie

IMG_6871

Bij Curaçao denk je waarschijnlijk meteen aan Bountystranden met wit zand, kristalhelder water en wuivende palmbomen. Aan de zuidkant zien inderdaad alle stranden er zo uit, maar het eiland kent ook een andere kant. Letterlijk en figuurlijk: de noordkant van het eiland bestaat uit een ruige kust waar ik voor geen goud in zee zou springen. Ten eerste schijnen er haaien te zitten (wat naar mijn idee al een goede reden is om uit het water te blijven), maar ook slaan de golven er zo hard tegen de rotsen dat het klinkt alsof er een kanon wordt afgeschoten. Niet geschikt voor een dagje strand dus, wel erg mooi om foto’s te maken. We gingen naar Shete Boka, een plek die ik zou omschrijven als ‘het einde van de wereld’. (Al is het wel grappig dat we er, ik denk drie jaar geleden, een collega van mijn vader tegenkwamen. Hij had ook besloten het eind van de wereld te bezoeken tijdens zijn kerstvakantie.) Op het einde van de wereld was de internetverbinding alleen niet zo goed, dus besloot ik de foto’s thuis te uploaden. Klik verder als je ze wilt zien!

Doorgaan met het lezen van “PICTURE THIS: THE END OF THE WORLD”

#366 THE END

Milou17 reacties

IMG_7328

Eénendertig december 2011, Curaçao. Ik en mijn familie stonden op de Pondjesbrug en bespraken onze goede voornemens voor het komende jaar. ‘Ik ga meedoen aan een project,’ zei ik. ‘ik ga elke dag een foto maken, een jaar lang.’ Ik begon heel enthousiast, maakte mijn foto’s en ontdekte de wereld van fotografie. Maar het was niet altijd makkelijk. Natuurlijk waren daar de saaie, grijze schooldagen waarop ik nul inspiratie had. ‘Wie weet er een foto voor vandaag?’ klonk het dan door huis, waarna ik uit vele kanten suggesties kreeg. Niet iedereen snapte het, overigens. ‘Krijg je daar extra punten voor ofzo?’ was een veelgehoorde reactie, of gewoonweg ‘Waarom zou je dat doen?’ Van veel mensen kreeg ik echter hele positieve reacties en hulp, als model, creatief brein of spellingsfoutenverbeteraar. Ik leerde steeds meer, ging op een andere manier naar dingen kijken. Opeens zag ik bijna overal wel een foto in en ik kreeg steeds meer plezier in het fotograferen en schrijven voor mijn blog. En zo belandde ik aan bij het einde. Het einde van dit project.  (Niet het einde van de wereld, gelukkig.) Het einde van 2012. Ik sloot het jaar af zoals het begon: onder de sterrenhemel op de Pondjesbrug. Achtentwintig graden en een briesje, de stad gevuld met knallen en de lucht gevuld met vuurwerk.