#198 SEMINYAK

DSC00257

We verlieten Ubud en reden in een busje naar zee. Eerst was er nog de drukte van de stad, maar achter de hoge gebouwen was dan toch het water. Het strand maakt me rustig. De zoute geur die door de warme wind wordt verspreid, het geruis van de golven, zand tussen mijn tenen. Ik hou er zo van en kan het niet vaak genoeg zeggen.

Een gedachte over “#198 SEMINYAK”

Geef een reactie op tante fien Reactie annuleren

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.