Alleen thuis zijn vergt wat zelfkennis. Ik weet dat ik minstens een kwartier te lang in bed blijf liggen, als niemand me vertelt dat ik dat niet moet doen. Ik besloot ’s avonds maar vast te ontbijten. Dat scheelt toch weer.
Nee, hoor. Ik maakte het alleen klaar. Daar won ik geen vijftien minuten mee. Maar, zo weet ik met een moeder die me wakker maakt en een vader die mijn fiets buiten zet: op de vroege ochtend helpen alle kleine beetjes.
De kunst van 
Alleen voor heschuit kom je eruit!