‘Ligt dit nou aan mij?’ Het gebeurt ons regelmatig: iets meemaken, je gedachten die erachter blijven haken, en nog eens en nog eens, er niet uitkomen, het met de ander bespreken en uiteindelijk belanden bij de vraag: ligt dit nou aan mij?
Vandaag komt de casus van haar. Een late middagzon schijnt de trein in, het ruikt er naar opgewarmde kunststof stoelen. Ik luister van Culemborg tot Houten Castellum, stel een paar vragen en kom bij Utrecht Lunetten met een nieuw perspectief op de zaak.
‘Het is net als met die vrouw in haar blote kont.’
Een goede vriendschap betekent voor mij: dit soort uitspraken kunnen doen en dat de ander dan daadwerkelijk weet waar je het over hebt.
(Nu ik dit opschrijf besef ik: de rest van de coupé tastte waarschijnlijk in het duister.)
Een week eerder. Een theaterzaal vlak voor aanvang, rechts van ons komt een Bekende Actrice het balkon op en gaat op zoek naar haar plaats. Ze ziet eruit alsof ze onderweg naar een catwalk de weg kwijt is geraakt; haren strak naar achteren, dramatisch donkere makeup. Haar kleding is minder uitzonderlijk – een zwarte top en rok in een klassiek silhouet – ware het niet dat de rok haar billen vrijwel onbedekt laat. Het is eerder een net dan een kledingstuk, meer gat dan draad. Ze draagt geen ondergoed.
We zien het allebei. Ik zucht: ‘Ugh.’ Puck knikt: ‘Vet.’
Zegt dat iets over mij? Ongetwijfeld. Vind ik het irritant dat een actrice zelfs als ze in het publiek zit de aandacht naar zich toetrekt? Ben ik jaloers omdat ik zelf niet in mijn nakie naar buiten zou durven? Vind ik het respectloos tegenover degene die na haar op die stoel zal plaatsnemen, niet wetend dat daar een dag eerder nog een anus tegen het pluche zat gedrukt? Wie zal het zeggen. Zeg het iets over Puck? Vast. Maar wat? Vindt ze het tof dat een vrouw met haar lichaam aandacht opeist, geniet ze van de fuck-it mentaliteit die er om haar heen hangt, voelt ze überhaupt voor meer derrière in de openbare ruimte?
‘Het zegt in ieder geval niets over die vrouw,’ concludeer ik. ‘Het ligt niet aan jou of de ander, maar aan jou en de ander. En daartussenin staat de feitelijke situatie.’
‘Een vrouw in haar blote kont.’
‘Juist.’